slide 1

                            

 

 

                                                                                                                                                                   WelkomOpDeWebsite 

 

                                                                                                                          

                                                                                                                                                                                            

 

 

               

                                                                  

 

slide 2

 

 

EenKoepelVoorOrganisaties

                                                                                 

 

                                                                                                                                                                                                              
 

 

                                

     

                      

                                                                                                                                    
 

slide 3

 

 

 

 

 

blauwenkerken              

 

 

 

               

slide 4

 

 

 

 

 

                                                                                                                      GebedsbijlageIntercomSAmen

 

 

   

 

 

 

      

                                                                                           

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              

slide 5

 

 

deelvandeontmoetingsdagenRoos

Abortus definitief uit strafwet?

InterCom170706 AbortusUitStrafwetboekWetsontwerpRuim 27 jaar na de goedkeuring van de omstreden abortuswet blijft de discussie over de aanpassing van de regelgeving nog altijd actueel. Vorig jaar werd een wetsvoorstel ingediend om (vrijwillige) abortus uit het strafrecht te halen en inmiddels wordt dat nu in de kamercommissie Justitie besproken. Enerzijds zijn er plannen om zaken die met abortus te maken hebben, te ‘medicaliseren’, anderzijds gaan er ook stemmen op om het geheel buiten het strafrecht te halen.

De huidige wet bepaalt dat – naast de verplichte ‘noodsituatie’ - abortus niet bestraft wordt indien die plaatsvindt in de eerste 12 weken van de zwangerschap. In het nieuwste voorstel, dat van Open VLD-parlementslid Carina Van Cauter, wordt die termijn opgetrokken naar 18 weken. De meeste politieke partijen zijn voorstander van een verlenging van de termijn, al verschilt het aantal weken per strekking. Défi (het vroegere FDF) wil de limiet op 12 weken houden, PvdA en SP.A streven naar 20 weken. Daartussen situeren zich de PS (14 weken) en de groenen (16 weken).


Open VLD wil ook de periode inkorten tussen de eerste consultatie en de eigenlijke abortus. Momenteel moet er een bedenktijd zijn van 6 dagen; die termijn zou men graag terugbrengen naar 48 uur. Dat idee wordt gesteund door Groen, SP.A en PVDA.
Binnen de meerderheid liggen ethische thema’s gevoelig. Omdat er geen consensus was, werden ze niet opgenomen in het huidige regeerakkoord. Vreemd genoeg wordt het abortusdossier gekoppeld aan de erkenning van doodgeboren kinderen. Dat dossier is momenteel geblokkeerd in het parlement, maar justitieminister Koen Geens (CD&V) heeft aangekondigd om nog voor de zomervakantie een wetsontwerp neer te leggen. De voorstellen stuiten op verzet van een aantal liberalen die het standpunt vertolken van de vrijzinnige koepel deMens.nu. Immers, als een doodgeboren foetus als kind erkend wordt, dan ligt het voor de hand om een geaborteerde foetus ook als kind te erkennen – en daar zit voor veel voorstanders van abortus het probleem, aangezien ze een ongeboren kind niet als volwaardig mens beschouwen.

Vrouwenrechten
Als motivatie voor haar wetsvoorstel vermeldt Van Cauter: “De abortuswet was een mijlpaal voor de emancipatie van de vrouw en de vrouwenrechten, Na jaren van strijd door feministische bewegingen, werden vrouwen helemaal meester over hun eigen lichaam. 27 jaar na datum is het tijd om een aantal bepalingen in de wet aan te passen aan de huidige tijdsgeest en praktijkervaringen”.

In een opiniestuk, eerder dit jaar, somde Van Cauter een zestal punten op waar ze de wet wil aanpassen. In de eerste plaats keert ze zich tgen het gegeven dat abortus nog altijd deel uitmaakt van het strafwetboek als zodanig : “Dat is culpabiliserend en stigmatiserend voor de vrouw. Uiteraard moet een vruchtafdrijving waarbij niet aan de voorwaarden wordt voldaan; een vruchtafdrijving zonder toestemming; of een gedwongen vruchtafdrijving met of zonder geweld strafbaar blijven”. Als alternatief wil het Open VLD-parlementslid de ‘vrijwillige abortus’ in een aparte wet onderbrengen: “Op die manier geven we een duidelijk signaal dat het een medische ingreep betreft waarbij de nodige voorwaarden en garanties voor de vrouw worden voorzien. Abortus is een recht, het stigma en taboe moeten volledig doorbroken worden”.

Een volgend probleem van Van Cauter is het begrip ‘noodsituatie’. In de huidige wet is abortus alleen toegelaten indien de vrouw in kwestie zich in een noodsituatie bevindt. Wat die situatie precies inhoudt, geeft de wet niet aan, en dikwijls wordt de term heel ruim geïnterpreteerd. Omdat het blijkbaar gaat om een subjectieve term, willen de voorstanders van de wetswijziging het begrip uit de wet schrappen.  Daarnaast moet ook de bedenktijd van 6 dagen het ontgelden. Volgens Van Cauter is een reflectieperiode nuttig, maar 48 uur zouden moeten volstaan. Daarbij wordt dan ook verwezen naar mogelijke dwingende medische redenen die een sneloptreden vereisen: “Abortus moet ook onmiddellijk mogelijk zijn wanneer de gezondheid van de vrouw in gevaar is”.

Wat de ‘deadline’ van 12 weken betreft, stellen voorstanders van abortus vast dat in verschillende landen de termijn langer is. Vrouwen die dus na de twaalfde week hun zwangerschap willen beëindigen, moeten daarvoor naar het buitenland (in Zweden, bijvoorbeeld, kan abortus tot 18 weken). De enige mogelijkheid waarbij nu van de termijn van 12 weken kan worden afgeweken, is wanneer het vaststaat dat het ongeboren kind ‘zal lijden aan een uiterst zware kwaal die als ongeneeslijk wordt erkend’. Van Cauter richt zich tegen de vereiste zekerheid: “Dergelijke zware afwijkingen en kwalen kunnen immers niet altijd met 100 procent zekerheid worden vastgesteld, maar vaak doet zich een aan zekerheid grenzend risico voor. In ons wetsvoorstel volstaat een ernstig risico, dat steeds door twee artsen wordt ingeschat, om na de deadline alsnog over te gaan tot een abortus”.

In de huidige wetgeving kan een arts nooit verplicht worden om een abortus uit te voeren. In het nieuwe voorstel blijft dat zo. Wel wordt er een doorverwijsplicht ingevoerd: “Het kan immers niet dat een vrouw die wil overgaan tot abortus, niet geholpen wordt omdat de eerste arts tot wie ze zich richt gewetensbezwaren heeft”.

Trump en Kaczinsky
Vanuit de oppositie dienden Marco Van Hees en Raoul Hedebouw van PVDA op 8 juni ook een wetsvoorstel in dat dicht aanleunt bij de ideeën van Open VLD. Hun uitgangspunt is: het recht op abortus is een fundamenteel vrouwenrecht dat uitgaat van het zelfbeschikkingsrecht van vrouwen en moet als dusdanig beschermd worden. Hun voorstel is in zekere zin ook geïnspireerd door buitenlandse voorbeelden waar ze het niet mee eens zijn. Ze verwijzen daarbij naar de Amerikaanse president Donald Trump die de financiering aan NGO’s welke abortus zien als een vorm van gezinsplanning stop heeft gezet, en de Poolse president Kaczinsky die een wetsvoorstel voor een volledig verbod op abortus indiende. Als reactie stellen beide parlementsleden dat “het recht op abortus niet alleen verdedigd moet worden, maar ook versterkt. Daarom stellen we een wetsaanpassing voor die het recht uitbreidt en versterkt, vertrekkend vanuit het zelfbeschikkingsrecht van vrouwen, vanuit het idee ‘baas in eigen buik’ “.

Om hun verhoging van de termijn van 12 naar 20 weken te rechtvaardigen, verwijzen de PVDA-politici naar de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) die de grens voor levensvatbaarheid op 22 weken legt. Volgens artsen een lage grens – 24 of 26 weken is in veel gevallen realistischer. Door de grens voor abortus op 20 weken te leggen, gaan de indieners er hoe dan ook van uit dat het gaat om ongeboren kinderen die nog niet levensvatbaar zijn. Niettemin wordt ook een uitzondering voorgesteld - dus een mogelijke abortus na 20 weken – indien de psychosociale toestand van de vrouw een ernstige belemmering vormt voor de voortzetting van de zwangerschap, of wanneer vaststaat dat het ongeboren kind zal lijden aan een bijzonder zware aandoening die als ongeneeslijk wordt erkend op het moment van de diagnose.

Of de huidige wetsvoorstellen een parlementaire meerderheid zullen krijgen, is nog maar de vraag. Echter, intussen houdt de MR van premier Charles Michel ook een wetsvoorstel achter de hand dat hetzelfde beoogt.

(bron: Het Laatste Nieuws, knack.be, dekamer.be)

Nieuwsbrief