slide 1

                            

 

 

                                                                                                                                                                   WelkomOpDeWebsite 

 

                                                                                                                          

                                                                                                                                                                                            

 

 

               

                                                                  

 

slide 2

 

 

EenKoepelVoorOrganisaties

                                                                                 

 

                                                                                                                                                                                                              
 

 

                                

     

                      

                                                                                                                                    
 

slide 3

 

 

 

 

 

blauwenkerken              

 

 

 

               

slide 4

 

 

 

 

 

                                                                                                                      GebedsbijlageIntercomSAmen

 

 

   

 

 

 

      

                                                                                           

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              

slide 5

 

 

deelvandeontmoetingsdagenRoos

Valse noten uit Nashville?

InterCom190123 NashvilleVerklaringDe ‘Nashville-verklaring’ heeft de afgelopen weken in Nederland heel wat stof doen opwaaien, en de commotie is voor een deel ook naar ons land overgekomen. Voor wie ‘Nashville’ alleen maar kennen als de ‘hoofdstad van de countrymuziek’ of die de Amerikaanse stad helemaal niet kennen, een woordje uitleg. In Nashville werd in 2017 door zo’n 150 evangelische voormannen een verklaring opgesteld over homoseksualiteit en genderidentiteit. Meer dn 20.000 mensen, veelal evangelische leiders hebben die tekst ondertekend. Onlangs werd er een Nederlandse vertaling van gepubliceerd, die in eerste instantie door 200 mensen getekend werd. De reacties daarop gingen van onvoorwaardelijke steun tot diepe verontwaardiging.

De Nashville-verklaring is een typische verklaring in de stijl van ‘wij bevestigen’ en ‘wij ontkennen’. Zo luidt het eerste artikel:

 

‘WIJ BEVESTIGEN dat God het huwelijk heeft bedoeld als een levenslange verbondsrelatie tussen één man en één vrouw, waarbinnen seksualiteit een plaats heeft en waaruit kinderen kunnen voortkomen. Het doel van het huwelijk is de verbondsliefde tussen Christus en Zijn bruid, de Kerk, zichtbaar te maken. WIJ ONTKENNEN dat God het huwelijk heeft bedoeld als een homoseksuele, polygame of polyamoreuze relatie. Wij ontkennen ook dat het huwelijk een louter menselijk contract is in plaats van een verbond gesloten voor God’. De veertien artikelen zijn in feite niets anders dan een opsomming van de traditionele christelijke houding ten opzichte van thema’s als homoseksualiteit en – meer recent – het thema van transgenderisme. In die zin zou men kunnen zeggen dat het document weinig nieuws bevat.

De reacties op het document waren deels voorspelbaar. In de huidige maatschappelijke context is de veroordeling van de homoseksuele niet meer acceptabel en LHBT-organisaties lieten dan ook niet na om de tekst sterk te bekritiseren. De Nederlandse belangengroepering van homoseksuelen en transgenders COC schreef: ‘Orthodox-protestantse verklaring is schadelijk en onbarmhartig’. De vereniging betreurt de publicatie van de tekst: “Waar er de laatste jaren in grote delen van protestants-christelijk Nederland sprake is van een langzaam maar zekere emancipatie van de LHBTI’s, is dit document een stap terug (…) met deze verklaring worden LBBTI’s terug in de kast gestuurd”. Die mening wordt ook gedeeld door de Nederlandse minister Ingrid van Engelshoven (van emancipatiezaken). Ze twitterde dat ‘de Nashvilleverklaring helaas één ding duidelijk maakt: Dit zijn stappen terug in de tijd. We hebben nog een lange weg te gaan. Emancipatie is nog lang niet af’. Twee regeringspartijen en enkele oppositiepartijen vragen zich af of het document als een vorm van haatzaaien – een strafbaar feit – kan worden gezien.
Als reactie op de verklaring komt het Humanistisch Verbond in Nederland met de ‘Liefdesverklaring’ met de bedoeling die te laten ondertekenen door iedereen die vrijheid en liefde een warm hart toedraagt. In de Nederlandse hoofdstad Amsterdam kwamen honderden mensen samen voor een ‘Viering van de Liefde’. Daarmee wilden ze een signaal geven tegen afwijzing en uitsluiting. En om te verklaren dat ieder mens het verdient om zich in de kerk en daarbuiten geliefd en welkom te voelen.

Uiteenlopende reacties
Men onmogelijk stellen dat de Nashville-verklaring door de hele christengemeenschap gesteund wordt. Als de verklaring iets duidelijk maakt, dan is het dat de Protestants-evangelische wereld sterk verdeeld is over de hele kwestie. In het VRT-programma ‘De Afspraak’ suggereerde filosoof Patrick Loobuyck dat de verklaring in feite een document is voor ‘intern gebruik’. De verklaring laat volgens hem niet zien dat de invloed van religie op de maatschappij toeneemt; hij ziet het eerder als een (schrik)reactie op de minder strikte houding van een deel van de christenheid op deze materie: “Net omdat men zo bang is van het feit dat die traditionele huwelijksmoraal onder druk komt te staan, heeft men deze tekst gemaakt. Deze tekst is niet een nieuwe tendens in de samenleving, zelfs niet in die kerken. Het is een strijd tegen een andere tendens, namelijk die naar meer moderniteit en meer vrijheid en meer respect voor ieders geaardheid”. Hij heeft daarmee een punt, en dat blijkt ook uit een uitspraak van een van de initiatiefnemers Arjan Baan (van stichting Heart Cry): “Ons primaire doel was de kerk, de gemeente van Christus, te bereiken”. In verschillende opzichten is Baan in zijn opzet geslaagd: veel leiders en leden van heel uitlopende christelijke kerken en strekkingen hebben een mening over de tekst gevormd en vak ook gepubliceerd.

Wel of niet tekenen?
Binnen de evangelische wereld zijn er zowel uitgesproken voorstanders als tegenstanders van de Nashville-verklaring. Dat is ook het geval bij de christelijke partijen in Nederland. De leider van de Staatkundig Gereformeerde Partij (SGP) Kees van der Staaij behoort tot de ondertekenaars. Ondanks alle kritiek die hij de afgelopen weken te verwerken kreeg, blijft hij ook achter die beslissing staan: “De SGP heeft er nooit een geheim van gemaakt te staan voor de Bijbelse noties over huwelijk, gezin en seksualiteit. In lijn daarmee heb ik aangegeven dat ik me kan vinden in de strekking van de Nashville-verklaring”. Zijn collega van de andere kleine christelijke partij ChristenUnie ziet het dan weer helemaal anders: partijleider Gert-Jan Segers tekende niet omdat hij bang is ‘dat het gesprek over geloof en homoseksualiteit niet is gediend met deze verklaring. Het gesprek daarover is belangrijk, raakt mensen en moet daarom – wat je opvatting ook is – respectvol en open gevoerd worden”. Hij stelt dat het niet de eerste bedoeling van Jezus was om aan de wereld een lijst te geven van wat wel en wat niet mag, maar wel om duidelijk te maken dat iedereen welkom was bij Hem: “Ik hoop dat wij ls christenen in onze samenleving niet allereerst een opgeheven vinger laten zien, maar vooral een luisterend oor en een helpende hand”. Maar ook binnen de CU is er verschil van mening: zo behoorde predikant en partijprominent Orlando Bottenbley tot de ondertekenaars. De voorzitter van de ‘grote’ confessionele partij CDA liet weten: “Waar liefde is en zorg voor elkaar, daar is God. Zo geloven en kerk zijn, is voor mij helder belijden. De Nashville-verklaring staat daar haaks op”.

Standpuntengeloof
De voorzitter van Missie Nederland (de Nederlandse evangelische alliantie) Jan Wolsheimer vindt dat de Nashville verklaring niet bijdraagt tot de dialoog, maar eerder zorgt voor meer loopgraven en stellingen. In een opinie-artikel op CIP.nl schrijft hij: “Sinds een paar jaar ben ik aan het vervreemden van de zogenaamde ‘standpuntenkerk’ – gelovigen die het nodig vinden om wat zij geloven vast te leggen in allerlei documenten en pamfletten. Zaken van het hoofd vastgelegd in gewichtige documenten”. Wolsheimer heeft het niet begrepen op geloofsbelijdenissen waar veel staat over het werk van Jezus, maar niet over zijn leven. “Ik stel voor om ook een levensbelijdenis te schrijven. Een document met cognitieve standpunten is immers eenvoudig ondertekend, maar het zegt werkelijk geen fluit over hoe mensen léven. Door de eeuwen heen zie je dat het uitwisselen van standpunten vooral tot conflicten heeft geleid. Jouw mening tegenover de mijne zonder dat we er ooit naar hoefden te leven (…) Hoewel ik vind dat elke gelovige een mening mag hebben over deze zaken, vind ik het opstellen van een verklaring niet bijdragen aan de dialoog over deze gevoelige materie. Gaat het in het volgen van Jezus niet veel meer om het beleefde geloof in plaats van het beleden geloof?”.

De kritiek op de Nashville-verklaring richt zich ook op het ontbreken van het pastorale aspect in de benadering. Dat vindt ook Jan Wolsheimer: “Ik vind het een document wat veel verdriet zal geven in die kringen waar men een andere mening is toegedaan met betrekking tot homoseksualiteit en gendervraagstukken”. Dat geldt dan wellicht meer voor de oorspronkelijke Amerikaanse verklaring, dan voor de Nederlandse versie, waar de initiatiefnemers toch een reeks pastorale opmerkingen aan toegevoegd hebben. Arjan Baan is er van overtuigd dat de verklaring ‘uiterst voorzichtig en pastoraal’ is geschreven. In dat opzicht is hij dan ook geschrokken van veel reacties: “Als je leest hoe mensen reageren, dan zie je hoe ruw de samenleving kan zijn! Ongelofelijk! Veel mensen hebben een oordeel over de verklaring en er nog geen letter over gelezen (…). We zijn zeker niet anti-homo. Wij willen ieder mens, lhbt’er of niet, van harte liefhebben. Gods liefde gaat ook uit naar mensen die worstelen met homofiele en lesbische gevoelens. Wij willen hen bemoedigen en helpen de Bijbel te bestuderen en volgens de Bijbel te leven. Vanuit de vrede van God kunnen en mogen we niemand haten, ook niet de mensen die worstelen met hun seksuele identiteit”. Verder betreurt hij het dat veel christenen niet tot een duidelijk standpunt willen komen: “Men verbindt zich aan een open vaagheid om de kool en de geit te spraen. Wat men niet in de gaten had, is dat men daarmee alleen de homolobby in de kerk diende. Die wilde het ‘gesprek’ in deze vorm. Ze stelt daarbij in feite als onuitgesproken eis de geleidelijke acceptatie van homoseksuele relaties als gelijkwaardig, terwijl de homolobby van de conservatieve kant eist dat ze het gesprek tolerant ingaat en bereid is eigen standpunten op te geven”;

Een andere initiatiefnemer, ds. M. Klaassen benadrukte in het programma ‘Nieuwsuur’ nogmaals de bedoeling van de Nashville-verklaring, namelijk om “naar de de kerken en naar de samenleving een duidelijk statement te maken van waar orthodoxe christenen voor staan”. Dat statement is gemaakt. Hoe de kerk en de maatschappij daar mee omgaat, zal de toekomst uitwijzen.


(bronnen: CIP, COC, Het Kontakt, Het Parool,  VRT.nws)

Nieuwsbrief