slide 1

                            

 

 

                                                                                                                                                                   WelkomOpDeWebsite 

 

                                                                                                                          

                                                                                                                                                                                            

 

 

               

                                                                  

 

slide 2

 

 

EenKoepelVoorOrganisaties

                                                                                 

 

                                                                                                                                                                                                              
 

 

                                

     

                      

                                                                                                                                    
 

slide 3

 

 

 

 

 

blauwenkerken              

 

 

 

               

slide 4

 

 

 

 

 

                                                                                                                      GebedsbijlageIntercomSAmen

 

 

   

 

 

 

      

                                                                                           

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              

slide 5

 

 

deelvandeontmoetingsdagenRoos

De positieve kanten van migratie

InterCom171218 LausanneMigratieEscobarIn veel (Europese) landen wordt negatief gereageerd op de voortdurende migrantenstroom. In de aanloop naar ‘Kaapstad 2010’, de grote conferentie van de Lausanne-beweging, werd al nagedacht over de consequenties van de migrantenstroom voor de kerk. Samuel Escobar, die vijftig jaar lang zendeling was en in heel wat verschillende landen gediend heeft, somde de voordelen van de toestroom van vluchtelingen op.

“In de vele jaren van onze bediening hebben mijn vrouw en ik heel wat ervaring opgedaan met immigratiewetten. Zo stonden we in 2007 in Valencia urenlang in de rij, moesten we een hele reeks formulieren invullen en baden we tot God om geduld zodat we om konden gaan met de bureaucratische traagheid. In zo’n rij hoor je verbazingwekkende verhalen over de vreugde, tragedies en teleurstellingen van de immigranten”.

De kerken in Spanje werden geconfronteerd met de uitdaging van een enorme golf van migranten uit Latijns Amerika, Afrika en Oost-Europa. Het is een echte zendingsuitdaging, die de kerken dwingt om terug te keren naar de wortels van hun geloof.

In 2002 stak een groep skinheads even buiten Madrid een Roemeense evangelische kerk in brand. We gaan dus niet licht over de problemen waar we mee geconfronteerd worden. Twee keer per week deelt een Baptistenkerk in Madrid voedsel en medicijnen uit aan 600 arme mensen, vooral immigranten uit Marokko en Zuid-Amerika. De meeste buren staan positief tegenover dit initiatief, maar sommige protesteren tegen de lange rijen die daar gevormd worden. Daarbij hebben dronken hooligans kerkdiensten verstoord. Bedieningen in een stad eisen hun tol.

De uitdagingen en de mogelijkheden zijn niet nieuw. Migratie speelde een belangrijke rol bij de voortgang van de Reformatie in de 16de eeuw. Johannes Calvijn was een migrant die uit zijn geboorteland Frankrijk moest vluchten. Hij vond onderdak in het Zwitserse Genève. In die stad groeide het inwonersaantal met 50 procent als gevolg van de immigratie en de overheid had het niet gemakkelijk om daar een antwoord op te vinden. Calvijn lanceerde initiatieven om jonge mensen van een goede opleiding te voorzien en ouderen om te scholen. Hij preekte tegen de mensen die misbruik wilden maken van goedkope arbeidskrachten.

Migratie en gemeentestichting
In het Nieuwe Testament speelde migratie een sleutelrol bij de vooruitgang van de kerk. Paulus eindigt zijn brief aan de Romeinen met groeten aan een lange lijst van christenen die hij ergens in het keizerrijk had ontmoet en die uiteindelijk in Rome waren terecht gekomen. In het Romeinse Rijk was er een voortdurende migratie, vergelijkbaar met wat we nu in de 21ste eeuw meemaken. Rome, het centrum van het culturele, economische en politieke leven, trok migranten net zoals dat nu gebeurt: rijke landen trekken inwoners van onderontwikkelde landen aan – mensen die op zoek zijn naar werk, zekerheid en een toekomst.

In het Nieuwe Testament zien we dat de christelijke zending zich afspeelt in de context van mensen die onderweg zijn. De stichters van de kerk in Antiochië (Handelingen 11:19) waren gelovigen op de vlucht voor vervolging. In een aantal gevallen waren zendelingen ook migranten, zoals Paulus die vanuit het Oostelijke deel van het Romeinse Rijk naar het Westen trok.
Het verhaal van Priscilla en Aquila (Romeinen 16:3) maakt ons het vroege patroon van het ontstaan van nieuwe kerken duidelijk. Volgens Handelingen was Aquila een Jood uit de regio Ponto, die Rome had moeten verlaten als gevolg van een vervolging van de Joden (Hand. 18:1-4). Priscilla en Aquila onderhielden zichzelf door gespecialiseerde leerbewerking, een beroep waarvoor ze weinig gereedschappen nodig hadden en tegelijk een ideale bezigheid voor reizigers zoals Paulus. Ze werkten geruime tijd samen en ze vertrokken ook samen naar Efeze.

Dankzij hun reizen, vrijwillig of niet, hebben Priscilla en Aquila gemeenten gesticht in tenminste drie steden van het keizerrijk. Dat patroon herhaalt zich in onze tijd. In het begin van de twintigste eeuw hebben werknemers van de Britse spoorwegen evangelische kerken gesticht in Argentinië toen ze daar aan het werk waren. Zelf ben ik in kerken geweest die werden gesticht door Koreaanse zakenlieden in Brazilië, Peru en Spanje. Spaanse migranten stichtten op hun beurt kerken in Duitsland in de jaren’60. Tegenwoordig worden die druk bezocht door immigranten uit Latijns Amerika. Meer recent hebben jonge mensen uit de Filippijnen gemeentes doen ontstaan in de Verenigde Staten en datzelfde geldt voor Ghanezen in West Europa.

Migratie en welkom
De lijst met groeten aan het einde van de Romeinenbrief laat ons kennis maken met tenminste vijf huisgemeenten in Rome, waar we zowel Joodse als heidense namen tegenkomen. In grote steden ontmoeten rassen en culturen elkaar. Soms is die ontmoeting problematisch, de meeste mensen zijn nu eenmaal etnocentrisch. Het accepteren van ‘de ander’ is niet gemakkelijk. Zeker als het economisch slecht gaat, steekt racisme de kop op. Dat is gedurende de kerkgeschiedenis ook gebeurd onder christenen. Zelfs in het Nieuwe Testament zien we dat de ontmoeting van culturen en rassen problemen oplevert in de vroege kerk.

Verschillende huiskerken in Rome bestonden uit Joodse gelovigen, in andere waren er voornamelijk heidenen. In een aantal gevallen was er een mengeling. Paulus moedigde de christenen aan om elkaar te verwelkomen als broeders en zusters in Christus (Rom. 15:7). Zo’n welkom houdt wederzijdse erkenning in, ondanks culturele verschillen op het vlak van voeding en zaken die toegelaten of verboden waren (Rom. 14:1-6). De zendingsstrategie van Paulus was gebaseerd op het bevorderen van de wederzijdse aanvaarding. Gastvrijheid werd een kenmerk van de christenen in de eerste eeuw (Rom. 16:1-2).

Vandaag de dag worden kerken in grote steden overstroomd met immigranten en dan dienen ze de mensen welkom te heten. De verbazingwekkende groei van de kerken in Latijns Amerika kan gedeeltelijk verklaard worden door het feit dat ze de mensen die vanuit het platteland komen, verwelkomen. De gastvrijheid die de migranten ervaren, geeft een voorproefje van wat het is om door Christus verwelkomd te worden.

Een drievoudige uitdaging
Migratie biedt een drievoudige uitdaging aan christenen met een hart voor zending. De eerste betreft de christelijke compassie en gevoeligheid. Kerken worden uitgedaagd om te voorzien in fondsen en vrijwilligers als antwoord op de toevloed van mensen die bedreigd worden door honger, gebrek aan onderdak en marginalisatie. Er is ook de uitdaging van het samen werken met seculiere ngo’s die gebaseerd zijn op het model van de christelijke kerken, maar tegelijkertijd wantrouwig zijn ten opzichte van die kerken.

De tweede uitdaging is de noodzaak voor de kerken om profetische standpunten in te nemen als het gaat om onrechtvaardige behandeling van de immigranten door de maatschappij. Soms moeten kerken de stem zijn van de armen en de verdrukten. Dat is niet populair in een samenleving die in paniek schiet vanwege de golven vreemdelingen. De kerk moet teruggaan naar de bronnen van haar eigen geloof en het erfgoed van medeleven – iets dat vaak vergeten  wordt in het Westen.

De derde uitdaging is het zien van migratie als een mogelijkheid voor evangelisatie. Migranten zijn mensen in transitie, die hun eigen wortels zijn kwijt geraakt en openstaan voor nieuwe kansen. Ontworteld zijn is pijnlijk, maar zorgt ook voor een nieuwe vrijheid. De aanwezigheid van nieuwe gelovigen als gevolg van evangelisatie onder migranten zorgt voor pastorale uitdagingen als oudere kerkgemeenschappen geconfronteerd worden met de ‘vreemdeling in hun midden’.

Wanneer we geconfronteerd worden met massale immigratie, is de leer van de Romeinenbrief bijzonder relevant. Als de kerken de inclusie zoals Christus die toont, omhelzen, in plaats van de uitsluiting door een exclusieve maatschappij, kunnen ze betere bases worden van evangelisatie in Europa. Kerken in Noord Amerika kunnen een profetische gemeenschap worden die het christendom bevrijdt van een goedkope versie van religie. Als nieuwe migranten in deze delen van de wereld de woorden van Paulus in de Romeinenbrief horen, zullen ze manieren vinden om contact te krijgen met kerken die een lange geschiedenis hebben, en die behoefte hebben aan een nieuwe ‘zendingsgeest’. Tegelijk kunnen kerken in Latijns Amerika, Afrika en sommige delen van Azië – waar de gemeenten sterk groeien – werken aan meer volwassenheid waardoor ze een betrouwbaar getuigenis krijgen op alle vlakken van het leven. Net zoals in de eerste eeuw zal de migratie een manier worden die God gebruikt voor de vervulling van de christelijke missie.
 

Nieuwsbrief