slide 1

                            

 

 

                                                                                                                                                                   WelkomOpDeWebsite 

 

                                                                                                                          

                                                                                                                                                                                            

 

 

               

                                                                  

 

slide 2

 

 

EenKoepelVoorOrganisaties

                                                                                 

 

                                                                                                                                                                                                              
 

 

                                

     

                      

                                                                                                                                    
 

slide 3

 

 

 

 

 

blauwenkerken              

 

 

 

               

slide 4

 

 

 

 

 

                                                                                                                      GebedsbijlageIntercomSAmen

 

 

   

 

 

 

      

                                                                                           

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              

slide 5

 

 

deelvandeontmoetingsdagenRoos

Het goede nieuws voor de hele aarde

InterCom180922 LausanneDeHeleAardeDe zorg voor onze leefomgeving is een taak die door veel evangelische christenen van ondergeschikt belang is geweest. Niet zo vreemd, want milieubescherming kreeg tot voor kort hoe dan ook weinig aandacht en daarbij waren christenen veel meer bezig met de hemel dan met de aarde. Maar ook al is het eeuwigheidsperspectief van enorm belang, op dit moment wonen we op de aarde. Die aarde is door God geschapen en Hij verlangt van de mensen dat ze er op een goede manier mee omgaan. Zeker sinds het laatste Congres over Wereldevangelisatie dat georganiseerd werd door de Lausannebeweging, zien we een toenemende interesse voor de verzorging van het ‘aardse’ – maar dan steeds in samenhang met de verspreiding van het ‘goede nieuws’. In de aanloop naar de conferentie zette Scott Sabin van Plant With Purpose (een christelijke nog die tegen armoede en ontbossing strijdt) zijn gedachten hierover op papier. Bij deze een weergave daarvan.

Etienne plant boontjes in de stoffige grond, in de hoop dat er regen mag komen – al is dat de laatste jaren steeds meer onvoorspelbaar. Zijn vrouw heeft brandhout gehaald in het bos en daarvoor moet ze steeds verder gaan.  Die morgen, voordat het licht werd, had ze al een uur naar de dichtstbijzijnde bron moeten lopen om water te lopen. Dat water was niet eens gezond, want de baby die ze op haar rug draagt is er behoorlijk ziek van geworden …

Etienne en zijn gezin weten wellicht niets van alle wereldwijde ontwikkelingen die de oorzaak zijn van hun problemen, maar ze worden dagelijks geconfronteerd met de milieuproblematiek. In de Westerse wereld hoort iedereen over de klimaatveranderingen, maar omdat het effect ervan nauwelijks merkbaar is, besteden maar weinig mensen daar werkelijk aandacht aan.

Voordat ik bij Plant With Purpose ging werken, was ik een van de mensen die alle signalen negeerde. Hooguit maakte ik me druk omdat mijn favoriete plekje in de natuur verdwenen was of omdat ik geen salamanders meer in mijn tuin zag. Echter, de mensen die al bij Plant With Purpose betrokken waren zagen een rechtstreeks verband tussen de gezondheid van de bossen en de gezondheid van de arme gemeenschappen. Als we meer wilden doen dan de symptomen van de armoede bestrijden, dan zouden we iets moeten doen voor het ecosysteem waarin de arme mensen zich bevonden. Toen ik op een heuvel in Haïti stond en de geërodeerde bergen zag en de door zout verstikte rivieren, begon het mij te dagen dat we geen water konden blijven uitdelen als we geen einde maakten aan de verspilling van drinkwater. In de afgelopen 17 jaar ben ik mij geen realiseren dat dit probleem niet enkel Haïti treft. We zijn allemaal afhankelijk van een gezonde aarde.

Er zijn meer dan 7 miljard mensen die voeding en drinken zoeken op deze planeet, dus is het niet verwonderlijk dat we gaan nadenken over de ‘zorg voor de schepping’. Het debat focust zich momenteel op de klimaatsverandering, maar er zijn nog veel andere bekommernissen waar we aandacht aan zouden moeten besteden. De helft van alle primaten op deze wereld worden op een of andere manier met uitsterven bedreigd. Kikkers en bijen verdwijnen. Drinkbaar water wordt uitermate schaars. Ontbossing zorgt voor minder regen, minder vruchtbare aarde en minder waterbronnen in veel delen op aarde. Wat is onze rol als christen in het licht van deze vaststellingen?

Vanaf het prille begin is de zorg voor de aarde die God gemaakt heeft een fundamenteel onderdeel van onze taak als mensen. In Genesis 2:15 lezen we dat Adam in de Hof werd geplaatst om die te bewerken en te bewaren. Door het hele Oude Testament heen worden we er aan herinnerd dat de aarde van God is, en dat onze rol er voornamelijk een van rentmeesterschap is. Dat houdt in dat we tijdelijke beheerders zijn, die op een dag er rekenschap van zullen moeten geven. Dat wordt nog eens duidelijk gemaakt in Openbaring 11:18 waar beschreven wordt dat het oordeel ook zal zijn om ‘hen te vernietigen die de aarde vernietigden’.

In de Schrift zien we ook dat er een rechtstreeks verband is tussen het gedrag van de mensheid en de gezondheid avn de aarde. De aarde is vervloekt vanwege de zonde van Adam. Later, bij de zondvloed, zien we dat het grootste deel van het leven op aarde wordt vernietigd als gevolg van de zonden van de mens. In Jeremia 12:4 – en in heel wat andere Bijbelverzen – zie we dat het land en de schepselen lijden als direct gevolg van de zonde.

‘Omwille van u is de aardbodem vervloekt; met zwoegen zult u daarvan eten, al de dagen van uw leven’. Op veel plaatsen in de wereld hebben we het resultaat van deze vervloeking kunnen zien. De meesten van ons hebben niet veel met de productie van voedsel te maken, maar voor veel boeren is dit dagelijkse realiteit. Ik kan me nog levendig een dag op Haïti herinneren toen ik bezig was met het planten van bonen en mijn bloedende handen en pijnlijke rug mij deden beseffen in welke omstandigheden mijn broeders en zusters moesten leven.

En toch, zoals er in Psalmen staat te lezen, verkondigt de schepping de glorie van God. Toen Job God ter verantwoording riep, wees de Schepper op Zijn grootheid door te wijzen op Zijn schepping en op die manier werd Job er aan herinnerd dat hij nederig moest zijn bij zaken die hij niet begreep (Job 38 en 39). Deze hoofdstukken geven ons een idee van de vreugde die God schept in de aarde. Ook Psalm 104 benadrukt dit en laat de bijzondere band zien die God met zijn schepselen – niet alleen de mensen – heeft. Net zoals Job moeten we beseffen dat we niet altijd de hoofdrol spelen in het verhaal.

Net als Adam zijn we geroepen om rentmeesters van de aarde – die nog altijd aan God toebehoort - te zijn. Maar onze rol gaat verder dan dat. De apostel Paulus vertelt ons dat de aarde zucht als in barensnood, in verwachting van de verlossing en in afwachting van het openbaar worden van de kinderen van God (Romein 8:19,22). Als Gods kinderen zijn we een deel van het goede nieuws voor de schepping, die tot nu toe te lijden heeft van de gevolgen van onze zonden en inhaligheid. Alleen God kan de schepping volledig verlossen, maar wij kunnen daar al een voorproefje van geven. Christenen hebben op het vlak van het milieu een enorme verantwoordelijkheid.

Armen zonder bescherming

Het is meer dan een zaak van gehoorzaamheid en nederigheid. Rentmeesterschap is ook een kwestie van rechtvaardigheid. Er is geen reden om een verschil te maken tussen liefde voor onze naaste en liefde voor Gods schepping. In de Verenigde Staten en in Europa vergeten we dat we de aarde nodig hebben om in leven te blijven. Voor de meesten van ons komt water in plastic flessen, en voedsel uit de supermarkt. Maar de armste mensen op deze aarde hebben die luxe niet. Als de regen uitblijft, sterven er mensen. Als de aarde wegspoelt door erosie, krijgen de gezinnen honger. En als de regen uiteindelijk komt, wordt de vruchtbare bodem weggespoeld. Als het water vervuild is, krijgen de kinderen ingewandsziekten. Als de bossen ongelimiteerd gekapt worden, moeten de vrouwen steeds verder gaan om brandhout te vinden. Voor de meeste mensen met wie ik de afgelopen vijftien jaar gewerkt heb, is de aarde en het water het enige wat ze ‘bezitten’. Het als beschermen van dat bezit, in de zin dat hun ecosysteem niet nog verder wordt afgebroken, is wat we aan deze mensen verplicht zijn.

Een van de stromingen binnen de milieubeweging bekijkt de bescherming van de aarde alleen vanuit de optiek van de recreatie. Als je het zo bekijkt is de aanwezigheid van mensen, en zeker arme mensen, alleen maar een last voor het milieu. In de Verenigde Staten wordt de natuur vaak gezien als iets waar mensen best wegblijven. Maar in feite bestaat er nauwelijks zoiets als ongerepte natuur. De regenwouden in het Amazonegebied en de prairies van Noord-Amerika werden ook gevormd door menselijke invloeden. De zienswijze dat de natuur iets is waar de mens het beste van afblijft, is geen goede invulling van rentmeesterschap. God roept ons op om deel uit te maken van de natuur en ertoe bij te dragen dat die vrucht opbrengt. We hebben weinig keuze als het er op aan komt dat we een impact hebben op de natuur, maar we kunnen wel kiezen of onze invloed dodelijk of leven gevend zal zijn.

Met de komst van Gods Koninkrijk is onze realiteit veranderd. We hebben onze vijanden lief en we dienen onze naasten. Hoewel we nog altijd de gevolgen van de vloek ondergaan, kunnen we er wel voor kiezen om met Gods natuurlijke systemen te werken in plaats van ze te bestrijden. In ons werk van duurzame landbouw hebben we steeds opnieuw vastgesteld dat we een keuze hebben. Natuurlijk, onkruid blijft nog altijd groeien en oogsten kunnen mislukken, maar als we trachten zoveel mogelijk de natuurlijke ecosystemen te imiteren, dan komen we vanzelf aan duurzaamheid. De combinatie van bos- en landbouw, permakultuur, composterende toiletten, en ook recyclage zijn voorbeelden van hoe deze principes in praktijk kunnen worden omgezet.

Van milieu naar evangelisatie

Wanneer we de schepping bestuderen, zien we dat God alle dingen kan doen medewerken ten goede in de zin dat ecosystemen samenpassen. Niets wordt verspild en voor alles is een plaats. Overal komt leven voort uit dood en zien we een voorafschaduwing van de opstanding. We kunnen meer doen in onze pogingen om de aarde te herstellen dan alleen maar onze voetafdruk verkleinen.

Op wereldschaal is herstel een enorme taak. Het lijkt niet waarschijnlijk dat we dit verwezenlijken voordat Christus terug komt, net zoals het niet voor de hand ligt om wereldvrede zullen realiseren door alleen de andere wang toe te keren. Toch kan het ‘koninkrijksdenken’ als een gids dienen bij onze planning en onze persoonlijke keuzes. Bij Plant With Purpose hebben we herstel gezien. Rivieren die opgedroogd waren, zijn weer gaan stromen als het gevolg van oplossingen die stroomopwaarts gevonden werden. Zoiets laat zien dat God in staat is om te verlossen en te herstellen, zowel aan ons als aan de boeren met wie we Gids liefde willen delen.

In de geïndustrialiseerde landen, waar we afgeschermd zijn van de directe feedback van het land, zullen we lessen moeten leren van onze broeders en zusters in de rest van de wereld. Ik heb zelf de band tussen milieuvervuiling en de armoede van de boeren beter leren te verstaan in Haïti dan door de lessen in mijn school, in de Verenigde Staten. Ik ben onder de indruk van het sérieux waarmee de Afrikaanse, Latijns-Amerikaanse en Aziatische kerken omgaan met de zorg voor de schepping. Toen ‘Care of Creation’ een conferentie inrichtte over ‘God en schepping’, in Kenia, was er een enorme belangstelling van voorgangers en kerkleiders vanuit heel Oost Afrika. Als je zo’n conferentie in Amerika organiseert, dan heb je de grootste moeite om een handvol mensen bij elkaar te krijgen;

Bovendien heeft die Afrikaanse conferentie ook tot resultaat geleid. Een voorganger uit Tanzania moedigde de kerken in zijn regio aan om actie te ondernemen. Het resultaat was dat er 500.000 bomen geplant werden en dat een belangrijke bron die onregelmatig water gaf, nu weer overvloedig stroomt.
In Romeinen 1:20 herinnert Paulus ons er aan dat de schepping veel over God openbaart. Zo bekeken voorziet dit in een uitstekende gelegenheid om een gesprek te beginnen over wat van Gods karakter kunnen leren. Rentmeesterschap over het milieu kan een integraal deel zijn van het verhaal over Gods reddingsplan.

Ook opent dit veel deuren. Verschillende ondersteuners hebben me gezegd dat hun betrokkenheid bij Plant With Purpose hen de gelegenheid heeft gegeven om het evangelie te delen met vrienden en collega’s die zich inzetten voor het milieu.  Tegelijk hebben de gesprekken met arme boeren over hun land de perfecte gelegenheid gegeven om het evangelie te integreren in ons werk.

Het grootste deel van de wereld is ofwel het slachtoffer van milieuvervuiling of reageert als verdoofd op de onheilsvoorspellingen. In beide gevallen is er hoop nodig en die komt van Jezus Christus. Wij kennen de hoop die zij nodig hebben, een hoop die rechtstreeks spreekt over de verlossing van heel de schepping, en die hen er aan herinnert dat God heel de wereld liefheeft. Het evangelie is er voor iedereen, zowel voor de arme boeren als voor de milieuactivisten. Het is het goede nieuws dat God zorg draagt voor alles wat Hij geschapen heeft.
 

Nieuwsbrief