slide 1

                            

 

 

                                                                                                                                                                   WelkomOpDeWebsite 

 

                                                                                                                          

                                                                                                                                                                                            

 

 

               

                                                                  

 

slide 2

 

 

EenKoepelVoorOrganisaties

                                                                                 

 

                                                                                                                                                                                                              
 

 

                                

     

                      

                                                                                                                                    
 

slide 3

 

 

 

 

 

blauwenkerken              

 

 

 

               

slide 4

 

 

 

 

 

                                                                                                                      GebedsbijlageIntercomSAmen

 

 

   

 

 

 

      

                                                                                           

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              

slide 5

 

 

deelvandeontmoetingsdagenRoos

Het probleem van valse profeten in Afrika

InterCom200411 LausanneValseProfetenInAfrikaVanaf het moment dat er zendelingen naar Afrika trokken, heeft het christendom een positief effect gehad op de socioculturele arena op heel het continent. Naast de betrokkenheid in evangelisatie en discipelschap, hebben veel christelijke gemeenschappen zich bezig gehouden met het oprichten en voortzetten van alle onderwijsvormen, gezondheidsinstellingen, projecten ten behoeve van de armen,  kindertehuizen en dergelijke. Als gevolg is de christelijke aanwezigheid niet alleen voortdurend gegroeid maar wordt die ook beschouwd als  van algemeen nut beschouwd.

Niettegenstaande de positieve aspecten van het christendom, is er ook ongerustheid over een aantal praktijken die afdwalen van de morele betrouwbaarheid. In de vorige editie van Lausanne Global Analysis uit Moses Owojaiye zijn bezorgdheid en zoekt hij mogelijkheden op de kerken daartegen te wapenen. Vanuit een ecclesiologisch en theologisch perspectief ligt de kern van het probleem bij de toename van het aantal twijfelachtige voorgangers die de valse profeten van onze tijd zijn.

 

Bij de zelfverklaarde ‘mannen van God’, of ‘dienstknechten van God’ zijn de waarden die traditioneel de christelijke bediening hebben gekenmerkt, afwezig. Waarden als nederigheid, medeleven, onbaatzuchtige dienstverlening, en dienend leiderschap worden steeds meer vervangen door de aandacht voor het eigen imago en een uitbreiding van de persoonlijke bediening wat het ook kost.
Vroeger waren waarden als gulheid en liefdadigheid, gecombineerd met een sobere levensstijl zaken waaraan men goede kerkleiders, voorgangers en andere christelijke werkers als evangelisten, kon herkennen. In moeilijke tijden kon een arme christen rekenen op de hulp van een voorganger, ook als die zelf niet rijk was en moest uitdelen van het weinige dat hij had. Deze waarden van vorige generaties van christelijke werkers worden steeds vaker vervangen door een onbeperkte nadruk op materiële zegeningen als blijk van een oprechte relatie met God.

Ik ken geen andere praktijk die het imago van de kerk in Afrika zo sterk heeft aangetast als de verdraaiing van wat charismatische christenen als Bijbelse profetie beschouwen. Hoewel dit verschijnsel niet tot Afrika beperkt is, lijkt het misbruik van de christelijke bediening hier duidelijker dan elders? Voor deze groeiende groep van inhalige voorgangers is hun groeiende welstand het bewijs van het zegel van Gods goedkeuring op hun bediening. De Bijbel waarschuwt ons dat er in de laatste dagen veel valse profeten zullen opstaan. Doorheen de hele geschiedenis van de kerk zijn er valse profeten geweest, en dat verschijnsel is nu duidelijk zichtbaar in de Afrikaanse kerk.

Oorzaken
Er is een veelvoud van redenen voor de opkomst van de zelfverklaarde profeten.
– In een continent waar de kerk exponentieel groeit, sneller dan in welke andere periode van de geschiedenis ook, is de Bijbelse gelijkenis van het graan en het onkruid dat tegelijk opgroeit, heel reëel.
– Veel van deze profeten maken gebruik van de talloze uitdagingen waar een continent in snelle sociale verandering mee te maken heeft.
– Afrikanen zijn van nature religieuze mensen Zoals geleerden al dikwijls hebben gezegd, maakt de Afrikaanse kosmologie geen verschil tussen het spirituele en het niet-spirituele. Daarom kunnen de economische, medische en culturele wereld op verschillende manieren geïnterpreteerd worden.

Veel charismatische profeten worden erkend en gerespecteerd als profeten en sommigen hebben oprechte verhalen van overtuigend geestelijk leiderschap op belangrijke momenten. Tegelijk heeft deze achtergrond van goede charismatische profeten die kunnen terugkijken op een lange bediening, het voor de meeste christenen moeilijk gemaakt om echte en valse profeten van elkaar te onderscheiden. Zelfs charismatische profeten die heel goed gediend hebben in het verleden, kunnen verleid worden door roem, succes en trots zodat ze uiteindelijk charlatans worden om hun imago op te kunnen houden. Zoals Jezus heeft aangeduid inde gelijkenis van het graan en het onkruid, is het op het veld dat begoten wordt met de regen van Gods Geest moeilijk om het werk van de duivel te onderkennen. Daarom moeten we in de christelijke bediening en in de theologische reflectie voldoende aandacht besteden aan dit probleem en blijven zoeken in de Schriften om christenen in de juiste richting te leiden.

Echte en valse profeten: een Bijbels perspectief
Volgens de charmismatische theologie is profetie – als één van de leidende bedieningen in het Oude Testament (1 Sam. 9:9, 11, 19; 2 Sam. 15:27) en het Nieuwe Testament (Ef. 4:11) – een ambt dat voor bepaalde mannen en vrouwen bestemd is (Hand. 2:17). Charismatici leren dat vrouwen zoals Mirjam, (Ex. 15:20),  Debora (Richt. 4:4), Hulda (2 Kon. 22:14, 2 Kron. 34:22), Noadja (Neh. 6:14à en Anna (Luk. 2:36) de rangen van de mannen vervoegden om hun volk te leiden en op te bouwen in een Godvrezende gemeenschap.

Charismatici geloven dat een profeet die door God geroepen is een betrouwbaar communicatiekanaal is tussen God en mens, op specifieke plaatsen en onder specifieke omstandigheden (1 Kon. 17:1). Ze kunnen ook geroepen zijn om verborgen zaken te openbaren of te voorspellen om zo de waarheid te herstellen en de natie aan tz sporen om naar de gerechtigheid te jagen (Amos, Jona). Een profeet kan ook het kwaad onder de leiders in de maatschappij aantonen (Dan. 5:13-31, Natan in 2 Sam. 12:1-12 en Johannes de Doper in Matt. 14:1-12).

Er zijn door de hele Bijbelse geschiedenis heen ook profeten met slechte bedoelingen of eigenbelang geweest (Matt. 7:15-30, Handelingen 13:6-12, 2 Pet. 2:1-3, Jer. 29:9). Drie zaken bepalen het verschil tussen een echte profeet en een valse:
–    Een echte profeet is dikwijls getraind door een lange en bewezen relatie met God.
–    Het gedrag van een echte profeet is niet in tegenspraak met het Woord van God (1 Joh. 4:1-3)
–    De voordspelling van een echte profeet komt uit en zorgt dikwijls voor een positief resultaat in de maatschappij, in het bijzonder voor de armen en gemarginaliseerden (Deut. 18:20-22, Num. 23:19, Ez. 33:33, 1 Sam. 3:19, 2 Kron. 18:13 en Matt. 24:35).

De Afrikaanse context
Derecennialang zijn de pluralistische religieuze werldbeelden van de Afrikaanse kosmologie en de duidelijke hedendaagse religiositeit van de Afrikanen bestudeerd door Afrikaanse wetenschappers, zoals Nimi Wariboko, Opuko Onyina, Ogbu Kalu en Kwabena Asamoah-Gyadu. Ogbu Kalu argumenteert dat de Afrikaanse weredlvisie de realiteit benadert via verschillende culturele en religieuze prisma’s. In de traditionele causaliteit gebeurt het verstaan en het verbeteren van bestemming, overleven en behoud van het goede steeds door religieuze interventies.

In hun vele studie van religie en de Afrikaanse maatschappij hebben Stephen Ellis en Gerrie Ter Haar aangetoond dat het belangrijk is om bij het bestuderen van de rol van religie in het openbare leven van de Afrikanen rekening te houden met hun zicht op realiteit en kosmologie. Afrikanen maken geen structureel onderscheid tussen zichtbaar en onzichtbaar, ook al zijn beide werelden onderscheiden. De verbondenheid van de reële en de onzichtbare wereld wordt beheerst door bovennatuurlijke krachten – van goed en kwaad . Bewustzijn van deze goede en kwade krachten is de grootse bron van angst en ongerustheid.
Om vrij te zijn van kwade aanvallen, moet men bewust de bescherming zoeken van geestelijke ambtsdragers die toegang hebben tot bovennatuurlijke goede krachten. Deze overtuiging plaatst godsdienstige leiders in een strategische positie als bijzondere bemiddelaars tussen het heilige en het seculiere, tussen de werelden van het goed en het kwaad. Volgens Asamoah-Gyadu hebben ‘religieuze ambtsdragers en specialisten mensen vanwege hun relatie met de bovennatuurlijke realiteiten, hun bezit van mystieke kracht of intuïtie en hun kennis van de werking van mysterieuze religieuze formules en voorwerpen, een centrale plaats op het religieuze toneel als woordvoerders van transcendente wezens en krachten. Afrikanen zien religieuze ambtsdragers als mensen die de bovennatuurlijke capaciteiten hebben om tussen te komen in de onzekerheden van het leven die worden veroorzaakt door de activiteiten van de spirituele krachten in de onzichtbare wereld. Vanuit de Afrikaanse zienswijze verklaart dit het bestaan van profetische bedieningen, zowel in hun oprechte vorm, maar ook op de vervormde manier die de hele kerk in diskrediet brengt.

Seksueel misbruik
Nog niet zo lang geleden hebben slachtoffers van vermoedelijk seksueel misbruik hun ervaringen gedeeld met de BBC en hebben ze kritiek geuit om de ‘onschendbaarheid’ van de zogezegde mannen van God die hun status van ‘profeet’ gebruiken om hun gedrag toe te dekken. De Zuid-Afrikaanse president riep zijn landgenoten op om samen te dreiging van de valse voorgangers te beteugelen. Daarop volgde een drie dagen lang publiek protest, geleid door Slomon Izang Ashoms, stichter van de Beweging tegen Misbruik in de Kerken. Dit protest werd eerder gedeeld door poltiici en burgeractivisten en dat feit suggereert dat de kerk niet jaar taak vervult van een licht op een heuvel en zout van de aarde.

Sommige claims van profetische kracht neigen naar het irrartionele en het belachelijke. Toch worden in een tijdperk van sociale media hun beweringen steeds populairder aangezien arme en wanhopige mensen hulp zoeken waar ze die ook maar kunnen vinden. Een bekende zelfverklaarde profeet uit Zimbabwe (en ook een uit Malawi) heeft verkondigd dat hij HIV/AIDS kon genezen, waardoor slachtoffers van de ziekte geen medische hulp gingen zoeken. Een Zuid-Afrikaanse predikant moedigt zijn volgelingen aan om gras te eten en petroleum te drinken, terwijl een andere insecticiden op de gemeenteleden sproeien om ze zo van het kwaad te bevrijden.
Er zijn er die aanspraken maken die in feite godslatserlijk zijn. Op een bepaald moment heeft een Keniaanse profeet beweert de krachten te hebben van Mozes en Elia, en ook verkondigt dat hij naar de hemel geweest is om met God te spreken. In 2017 arresteerde de politie in Nigeria die in het bezit was van een mensenhoofd en andere rituele voorwerpen. Op andere plaatsen zijn er klachten in de sociale media van seksueel misbruik en het oplichten van mensen.

Valse profeten zijne r bedreven in om te verkondigen wat hun verarmde en vertwijfelde volgelingen wanhopig gr    ag willen horen. En ondanks alle misbruiken, halen zelfverklaarde profeten enorme bedragen binnen van hun volgelingen.

Overheidsingrijpen
In 2016 stelde de Keniaanse procureur-generaal een lange lijst voor met vereisten waaraan de kerken zouden moeten voldoen, waaronder een minimale theologische opleiding en aansluiting bij een overkoepelende organisatie. Echter, dit idee werd snel opgegeven aangezien de regering noch de kerken niet de wilskracht hadden om dit door te drukken. Meer succes bij het reguleren van het toezicht was er in Ruanda, waar de overheid strikte vereisten formuleerde voor zowel nieuwe als bestaande kerken. Deze maatregelen zijn van levensbelang, maar onder de kerken moet nog heel wat werk verricht worden, gebaseerd op een Bijbels perspectief.


Wat moet de kerk doen?
De enorme uitdaging vestigt de aandacht op de zaken die aangepakt moeten worden. Daaronder de kwestie van het evalueren van bestaande methoden van het recruteren en trainen van leiders, evenals het theologische lesmateriaal dat gebruikt wordt om leiders te trainen. De kerken moeten dringend werken aan een zekere Bijbelse geletterdheid en discipelschap als aanpak die de huidige problemen van dit soort profeten kan counteren – en waardoor mensen niet meer door valse profeten zullen worden aangetrokken.

De oplossingen zullen en doelbewuste samenwerking en coördinatie vereisen. Daarvoor is zowel een samenwerking nodig op lokaal vlak als op continentaal niveau. Denk aan mogelijkheden om te netwerken, partnerschappen te vormen, mentorschap onder pastorale trainers en hulpverleners. Er zijn conferenties nodig die focussen op Bijbels christendom en discipelschap. Voor de rest zullen zij die de waarheid kennen en zich zorgen maken over de huidige staat van de Afrikaanse kerk veel mogen bidden voor de volwassenheid ervan.

(Bron: Lausanne).

Nieuwsbrief