slide 1

                            

 

 

                                                                                                                                                                   WelkomOpDeWebsite 

 

                                                                                                                          

                                                                                                                                                                                            

 

 

               

                                                                  

 

slide 2

 

 

EenKoepelVoorOrganisaties

                                                                                 

 

                                                                                                                                                                                                              
 

 

                                

     

                      

                                                                                                                                    
 

slide 3

 

 

 

 

 

blauwenkerken              

 

 

 

               

slide 4

 

 

 

 

 

                                                                                                                      GebedsbijlageIntercomSAmen

 

 

   

 

 

 

      

                                                                                           

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              

slide 5

 

 

deelvandeontmoetingsdagenRoos

Toeschouwers bij een slachting …

InterCom210223 ChristenvervolgingRapport laat de omvang van christenvervolging zien

Godsdienstvrijheid is, net als een reeks andere basisrechten, een belangrijke verworvenheid in de Westerse wereld. Toch, als die vrijheid in het geding is, heeft de politiek soms de neiging om weg te kijken. Andere belangen kunnen zwaarder wegen dan het lot van gelovigen die vervolgd worden. Het Britse dagblad ‘The Times’ schreef daar vijf jaar geleden een artikel over met de titel ‘Toeschouwers bij een slachting’. Het zette Jeremy Hunt, indertijd minister van Buitenlandse Zaken van het Verenigd Koninkrijk, ertoe aan om een diepgaand onderzoek te laten uitvoeren naar christenvervolging in deze wereld. Hij gaf de opdracht aan Philip Mounstephen, Anglicaans bisschop van het Zuid-Engelse Truro. Zijn definitieve rapport is inmiddels verschenen. Het toont aan dat de toestand op sommige plaatsen ronduit dramatisch is.

De woorden van The Times liegen er niet om: ‘Over de hele wereld, in het Midden-Oosten, Azië en Afrika, worden christenen gepest, gearresteerd, opgesloten en geëxecuteerd. Volgens de meeste berekeningen is het christendom de meest vervolgde godsdienst van de moderne tijd.

 

Toch zijn Westerse politici tot nu toe niet geneigd om zich voor de bedreigde christenen uit te spreken.’ De bedoeling van Jeremy Hunt was de omvang en de aard van de wereldwijde vervolging van christenen in kaart te brengen. Ook moest het onderzoek een beoordeling bieden van de aanpak van het Ministerie van Buitenlandse Zaken en aanbevelingen doen voor veranderingen van de politiek en de praktische werkwijze.

De deadline werd op Pasen 2019 gesteld, maar het rapport liet heel wat langer op zich wachten. Ondanks dat kan worden vastgesteld dat onderzoeken van deze omvang doorgaans veel meer tijd vergen – en meer middelen. De aanpak was dan ook heel wat minder bureaucratisch. Bovendien is het duidelijk dat het ‘laatste woord’ over de kwestie zeker nog niet gezegd is; je zou het rapport eerder als een katalysator kunnen beschouwen. Niet volledig, maar wel een aanzet tot een andere aanpak door het ministerie. Ondanks de beperkte omvang van het onderzoek, is er overweldigend veel bewijs. Dat kan niet altijd openbaar gemaakt, maar het bestaat wel.

Het hierboven genoemde artikel in The Times vervolgt: ‘Het Westen moet bereid zijn om het christelijk geloof te ondersteunen. In plaats van verlegenheid moet dat ook het startpunt zijn van de nodige gesprekken met andere godsdiensten. We kunnen niet alleen maar toeschouwers van deze slachting blijven’. Het rapport moedigt de lezers, maar vooral ‘Buitenlandse Zaken’ aan om niet te kijken, maar om te handelen.

Kwalificaties en justificaties
De inleiding van het definitieve rapport van het team van de bisschop van Truro begint met een citaat van William Wilberforce, de politicus uit 18 eeuw die alles gedaan heeft om een einde te maken aan de slavenhandel: “Je mag er voor kiezen om de andere kant uit te kijken, maar je zal nooit meer kunnen zeggen dat je het niet wist.” Vervolgens worden er een aantal reden opgesomd waarom het onderzoek zich specifiek op de situatie van de christenen richt – uiteindelijk worden er ook volgelingen van andere religies vervolgd. De kritiek ligt ook voor de hand dat er in Europa alleen maar oog is voor de godsdienst die de samenleving het nauwst aan het hart ligt, of dat men vooral gefocust is op eigenbelang. Echter, het hedendaagse christendom is vooral een zaak van het Zuidelijk halfrond en derhalve ook van de armere landen. Het christelijk geloof is al lang geen Westers privilege meer. Het is daarom volgens de opstellers van het rapport ook niet meer dan billijk dat ze zich uitspreken ten voordele van de kwetsbare landen en bevolkingsgroepen op aarde. Daarbij is christenvervolging een globaal fenomeen, niet beperkt tot een bepaalde context. Het is zeker niet alleen een zaak van een moslimmeerderheid ten opzichte van een christelijke minderheid, in bepaalde regio’s. Dit rapport wil dus niet van islamofobie verdacht worden. In de derde plaats is christenvervolging een kwestie van schending van de mensenrechten. De vrijheid van godsdienst of overtuiging is wellicht het meest fundamentele mensenrecht. In het westen worden de rechten vaak tegenover elkaar gesteld; in andere delen van de wereld is dat veel minder het geval. Daarom roept het rapport op om dit specifieke vrijheidsrecht niet als minderwaardig te beschouwen.

De schrijvers van het rapport benadrukken dat de tekst niet bedoeld is als een speciaal pleidooi voor christenen, maar als een inhaalbeweging om een historische achterstand op te halen. Veel Europese landen worstelen met een postkoloniaal schuldgevoel: in het verleden heeft de Westerse beschaving zich uitvoerig bezig gehouden met het ongevraagd becommentariëren – en erger – van situaties in andere delen van de wereld. Dat maakt die overheden nu terughoudend om wantoestanden aan te klagen. Het rapport vraagt ook niet om christenen te bevoordelen, maar om ze gelijk te behandelen met de aanhangers van andere religies.
Vaak wordt vastgesteld dat in landen waar christenen vervolgd worden, ook andere minderheden geviseerd worden. Als die regeringen op de verdrukking van christenen gewezen worden, speelt dat mogelijk ook in het voordeel van de andere slachtoffers van het gebrek aan vrijheid.
Tegendraads
In zekere zin is het christendom vanaf het begin subversief geweest. Een van de oudste credo’s was: Jezus is Heer – een gevaarlijke uitspraak in het Romeinse Rijk waar de keizer de absolute heerser was. In de eerste eeuwen hebben veel volgelingen van Jezus dat met de dood moeten bekopen. Het christendom mag geen absolute politieke aanspraken maken, maar mag wel regimes uitdagen die dat wel doen. Het christelijk geloof is nog altijd een optimale voedingsbodem voor democratie. Ook al had Jeremy Hunt redenen om een specifiek verslag over christenvervolging te vragen, in de conclusie pleiten de samenstellers voor vrijheid van godsdienst of overtuiging voor welke levensbeschouwing dan ook. Het gaat immers om een fundamenteel recht voor de gehele mensheid.

Bekering
Aan ‘godsdienstvrijheid’ zitten twee belangrijke aspecten. Enerzijds is dat de mogelijkheid om vrij te geloven wat je wilt, anderzijds moet het ook toegelaten zijn om van godsdienst te veranderen – of niet meer te geloven. Waar de meeste landen hun burgers toelaten het geloof te belijden waarin ze zijn groot gebracht, is het vaker een probleem wanneer ze een andere overtuiging willen aanhangen. Nochtans voorziet artikel 18 van de Verklaring van de Rechten van de Mens die optie. In realiteit komen veel gelovigen in serieuze problemen op het moment dat ze een ‘bekering’ doormaken.

In de afgelopen jaren zijn christenen in een toenemend aantal landen in problemen geraakt. Het gerenommeerde Pew Research Center stelde bijvoorbeeld vast dat in 2015 christenen in 125 landen geviseerd werden. Een jaar later steeg dat aantal tot 144, waarbij het zwaartepunt . Regeringsleiders zoals Therese May en Angela Merkel hebben de precaire situatie publiekelijk toegegeven, maar hebben er verder te weinig aandacht aan besteed. Ook Jeremy Hunt gaf toe dat de reactie van het Verenigd Koninkrijk aa
ngaande de christenvervolging ontoereikend was. Nochtans geven organisaties als Pew Research en Open Doors heel duidelijke signalen van de verslechterende situatie, vooral in het Midden-Oosten en Noord-Âfrika. Maar niet alleen daar: ook in India en China worden christenen steeds vaker lastig gevallen.

Verschillende vormen
Christenvervolging bestaat in allerlei vormen en de intensiteit ervan verschilt van plaats tot plaats. Gewelddadig vervolging uit zich ook op veel manieren. Er zijn bomaanslagen op kerken in landen als Egypte, Pakistan en Indonesië. Het leger valt iedereen die niet tot de meerderheidsgodsdienst behoren aan in Myanmar. Marteling van christenen is een vaak toegepaste straf in Noord-Korea en in Eritrea. Dikwijls ‘verdwijnen’ christenen, waarbij zowel met de vinger naar de overheid als naar privé-milities wordt gewezen. Dat is het geval in landen als Maleisië, maar ook Colombia aan de andere kant van de wereld.

Naast deze expliciete vorm van vervolging, zijn er ook subtielere manieren. Sociale uitsluiting is veel moeilijker aan te tonen, maar het is dit soort verdrukking die het meest voorkomt. In deze gevallen wordt het privé-leven van christenen sterk gereguleerd. In Saoedi-Arabië en op de Malediven hebben de burgers niet het recht om christelijke diensten te houden, zelfs niet in hun eigen huis. In verschillende Centraal Aziatische republieken worden de kerken sterk in de gaten gehouden. In China en Tadzjikistan mogen minderjarigen niet naar de kerk komen en is het ouders verboden om hun overtuiging door te geven aan hun kinderen.

Onderdrukking van openbare expressie van het christelijk geloof gaat vaak gepaard met discriminerend gedrag en buitensporige bureaucratie. Denk aan de ontelbare regels die aan de bouw van kerken worden opgelegd in (bijvoorbeeld) Egypte, zodat het bijna onmogelijk is om een bedehuis te bouwen of te renoveren. In Nepal mogen geen christelijke begrafenissen plaatsvinden, in Latijns-Amerika worden christelijke leiders verbannen. In sommige streken van India worden christenen verplicht hun woonplaats te verlaten. Volgens onderzoek van de Commissie voor Internationale Godsdienstvrijheid (Verenigde Staten) kennen 71 landen nog altijd ‘blasfemiewetten’ – denk daarbij aan de zaak Asia Bibi die wereldwijd veel aandacht kreeg.

Deze opsomming maakt duidelijk waarom de bisschop van Truro en zijn team verregaand onderzoek naar christenvervolging noodzakelijk achten. Niet in ieder land wordt het leven van christenen letterlijk bedreigd, maar de sociale uitsluiting leidt dikwijls tot extreme armoede, zodat er van een volwaardig leven ook geen sprake is. Het recht op godsdienstvrijheid is op die manier gerelateerd aan andere mensenrechten. En wat te denken van christelijke meisjes in Pakistan die ontvoerd worden om met een moslim te trouwen?

Naast een algemeen overzicht van de situatie op het vlak van godsdienstvrijheid, bevat het rapport meer gedetailleerde studies van specifieke regio’s en een aantal aanbevelingen om hier op te reageren. Meer hierover in volgende edities van InterCom.


(bronnen: The Times, Bishop of Truro’s independent review for the Foreign Secretary of FCO support for persecuted Christians)




Nieuwsbrief