slide 1

                            

 

 

                                                                                                                                                                   WelkomOpDeWebsite 

 

                                                                                                                          

                                                                                                                                                                                            

 

 

               

                                                                  

 

slide 2

 

 

EenKoepelVoorOrganisaties

                                                                                 

 

                                                                                                                                                                                                              
 

 

                                

     

                      

                                                                                                                                    
 

slide 3

 

 

 

 

 

blauwenkerken              

 

 

 

               

slide 4

 

 

 

 

 

                                                                                                                      GebedsbijlageIntercomSAmen

 

 

   

 

 

 

      

                                                                                           

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              

slide 5

 

 

deelvandeontmoetingsdagenRoos

Evangelische migranten als zendelingen

InterCom210831 LausanneEvangelicalMigrantsTijd om het stokje door te geven

Tijden veranderen en strategieën worden aangepast. Dat is zo in de bedrijfswereld en dat is zo in het kerkelijk leven en de zending. Vandaag de dag is het in veel landen moeilijk om binnen  te geraken als zendeling. Toch zijn er veel landen en volken die zo goed als onbereikt zijn met het evangelie – een groot zendingsveld dus. Op welke manier kunnen christenen vorm geven aan hun missie in die regio’s? Binnen ‘Lausanne’ worden mogelijkheden gezocht en gevonden. Een nieuwe werkmethode die voorgesteld wordt, is het inschakelen van migranten. Harvey Thiessen en Alena Popova leggen uit wat ze daar mee bedoelen. Een samenvatting.

De diepgaande demografische veranderingen en de bewegingen van hele volksgroepen zorgen zowel voor obstakels als voor nieuwe mogelijkheden. We moeten opnieuw gaan bedenken hoe en waar we de werkers in Gods Koninkrijk inzetten. Mensen ondersteunen die al onderweg zijn is daarbij essentieel.


Er valt veel te leren van de zendingsgeschiedenis. In 1884 klaagde zendeling David Picton Jones er over dat hij het culturele verschil met de plaatselijke Uguha bevolking niet kon overbruggen. De aantrekkingskracht van de moslims van Zanzibar (en Jones had er verschillende als huispersoneel) was groter dan die van de christenen. Afrikanen en Europeanen waren elkaar buren, maar leefden in verschillende werelden. Jones had een Westers mensbeeld en ook zijn zendingsvisie kwam daar vandaan. Hij kon zich niet voorstellen hoe zending op een andere manier kon werken. Hij ontsloeg daarom zijn moslimpersoneel. Maar wat zou er gebeurd zijn indien hij zijn werkwijze had veranderd en Afrikaanse christenen bij zijn werk had betrokken?

Kloof of brug?
Veel hedendaags missiewerk slaat eerder kloven dan bruggen. Zendingsorganisaties klampen zich vaak vast aan de werkwijze waarmee ze begonnen zijn en vinden het moeilijk om alternatieven te zien. Veelal is men er in de eerste plaats op uit om de eigen identiteit en doelstelling zo goed mogelijk te bewaren en er geen vragen bij te stellen. Over het algemeen wordt de traditionele zendingswijze als een succes te zien, maar in de praktijk valt de neergang ervan door gebrek aan wendbaarheid en heroriëntatie in de voortdurende wijzigende wereld niet te ontkennen.

Het bestrijden van politieke ontwikkelingen die er voor zorgen dat grenzen steeds vaker gesloten worden voor de traditionele zending, verbruikt veel energie en levert weinig doorbraken op. Uiteraard hebben verschillende methodes vroeger goed gewerkt. Men werkte met de mogelijkheden en de kennis die voorhanden was. Vandaag de dag moeten we hetzelfde doen, maar niet noodzakelijk op dezelfde manier.

Nieuwe stromen
Als gevolg van de coronacrisis zijn de vluchtelingenstromen sterk verminderd. Maar eenmaal dat de pandemie voorbij is en de economische gevolgen ervan zichtbaar worden, zal er een nieuwe beweging op gang komen. In die zien is de tijdelijke vermindering vergelijkbaar met het terugtrekken van het water vlak voor een tsunami. Voor traditionele zendelingen zullen de grenzen steeds sneller dicht gaan. Hoe zorgen we er dan voor dat de missie voortgezet wordt? Een denkpiste: er zijn op dit moment wereldwijd zo’n 240 miljoen vluchtelingen. Een deel daarvan is evangelisch christen. Op welke manier kunnen deze mensen ingeschakeld worden bij het volbrengen van de Grote Opdracht? Een eerste vraag: hoeveel van de evangelische migranten komt terecht in gebieden die wij ‘gesloten’ noemen? Het is nuttig om over na te denken, want terwijl ‘professionele zendelingen’ steeds meer hindernissen tegenkomen, geraken vluchtelingen nog relatief gemakkelijk sommige landen binnen.

Als we verschillende statistieken met elkaar vergelijken, dan komen we op een cijfer van ongeveer 3 miljoen evangelische vluchtelingen in de meest gesloten landen. Hun aanwezigheid daar ligt dus veel hoger dan het aantal ‘voltijdse zendelingen’. Natuurlijk, de meeste van die christenen hebben niet dezelfde opleiding en training als de ‘officiële werkers’, maar ze hebben wel dezelfde motivatie als de christenen uit de eerste eeuw van onze jaartelling die uit Jeruzalem en Israël weggevlucht waren en zich op andere plaatsen gevestigd hebben – zoals beschreven in het boek Handelingen. Ook hebben ze een veel nauwer contact met de plaatselijke bevolking.

Buren
Veel vluchtelingen vinden onderdak in dezelfde regio als waar ze vandaan komen. Uiteraard is er ook een klein gedeelte dat naar de Westerse wereld vlucht – dat is vaak ook hun ideaal – maar de realiteit toont aan dat de meesten van hen niet verder dan de buurlanden komen. Dat houdt in dat de cultuur waarin ze terecht komen, niet zoveel verschilt van hun land van herkomst, en vaak is er ook een overeenkomst van taal. Daarbij komt dat heel wat evangelische vluchtelingen opgevangen worden in landen die gesloten zijn voor het evangelie. Onderzoeken tonen aan dat 90 procent van de vluchtelingen die in die landen leven over slechts 15 landen verdeeld zijn. Als we de cijfers bekijken, dan valt het bijvoorbeeld op dat meer dan 300.00 van hen zich in Saoedi-Arabië bevinden en zo’n 230.000 in de Verenigde Arabische Emiraten. In Maleisië gaat het om ruim 100.000 personen, Bangladesh iets minder , terwijl landen als Kazachstan en Qatar elk zo’n 60.000 christelijke vluchtelingen herbergen. In veel van die landen is het aantal inheemse christelijke gelovigen bijzonder klein, en is de buitenlandse missionaire aanwezigheid haast onbestaande.

Inzet mogelijk maken
Wat kunnen wij doen? In de eerste plaats samenwerken met de plaatselijke kerken en tegelijk de evangelische vluchtelingen ondersteunen om werkers in Gods Koninkrijk te worden. Veel van hen zijn dat in feite al. Men kan immers verwachten dat de mensen die Jezus kennen over het algemeen graag hun geloof met anderen delen. Als landen die zendelingen uitsturen, moeten we oppassen om niet arrogant te zijn door te zeggen hoe de christenen in de ‘ontvangende landen’ moeten functioneren. Integendeel, we zouden samen met de plaatselijke leiders moeten onderzoeken waar de Heilige Geest de kerkleden naartoe leidt en hen beschouwen als mede-zendingswerkers. De nieuwe inbreng van migranten kan daarbij zorgen voor een fris enthousiasme, een ervaring van roeping en een nieuw doel voor de kerk. In sommige landen heeft men dat begrepen: vroeger ontvingen ze zendelingen, nu zenden ze uit. Ze geven als ware het ‘zendingsstokje’ door, zoals in een estafette.

Wat kan er concreet gedaan worden om migranten in te schakelen bij de uitvoering van de ‘Grote Opdracht’? In praktijk zijn er maar weinig landen die op dit vlak al iets doen; de Filipijnen en India zijn de uitzonderingen. Gelovigen met een immigratieachtergrond vinden elkaar doorgaans heel snel, maar ze zien zichzelf doorgaans niet als zendingswerkers. Kerken moeten op dat vlak hun verantwoordelijkheid opnemen, door ze te trainen en officieel uit te zenden. We moeten de mogelijkheden die er zijn aangrijpen. De Filipijnse kerken hebben op dat vlak al veel ervaring op dat vlak opgedaan en we kunnen van hun ervaring leren. Training, advies, het organiseren van ontmoetingen kunnen de nieuwe zendelingen ondersteunen. Intussen moeten we nauwlettend de migratiestromen observeren en ons aanpassen aan nieuwe situaties. Daarbij moeten we vertrouwen op de Heilige Geest die ons wil leiden.

Over de auteurs:
Harvey Thiessen is een zendeling van Operatie Mobilisatie sinds 1984 en is actief geweest in vier continenten. Hij is ook betrokken bij het werk van Lausanne. Alena Popova komt uit het Russische Novosibirsk en is gespecialiseerd in draadloze combinatiesystemen. Ze heeft gewerkt aan boord van de Logos Hope en heeft 40 landen bezorg. Ze focust zich momenteel vooral op dataonderzoek.


(bron: Lausanne)

Nieuwsbrief