slide 1

                            

 

 

                                                                                                                                                                   WelkomOpDeWebsite 

 

                                                                                                                          

                                                                                                                                                                                            

 

 

               

                                                                  

 

slide 2

 

 

EenKoepelVoorOrganisaties

                                                                                 

 

                                                                                                                                                                                                              
 

 

                                

     

                      

                                                                                                                                    
 

slide 3

 

 

 

 

 

blauwenkerken              

 

 

 

               

slide 4

 

 

 

 

 

                                                                                                                      GebedsbijlageIntercomSAmen

 

 

   

 

 

 

      

                                                                                           

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              

slide 5

 

 

deelvandeontmoetingsdagenRoos

De Canadese multiculturele kerk

InterCom220816 MulticultureleKerkenCanadaShermanLauIn oktober vorig jaar vierde Canada 50 jaar multiculturalisme. In 1971 werd die benadering de basis van het officiële federale beleid op het gebied van maatschappelijke diversiteit. Eerste minister Justin Trudeau verklaarde bij die viering: “De diversiteit van de Canadezen is een fundamenteel element van ons erfgoed en onze identiteit. Gedurende vele generaties kwamen mensen van allerlei achtergronden, culturen en talen naar Canada, en nu beschouwen meer dan 250 etnische groepen dit land als hun thuis.” Sherman Lau vraagt zich op de website van Lausanne af hoe de Canadese kerken omgaan met het concept van multiculturaliteit en in hoeverre de invalshoek van de regering overeenkomt met de Bijbelse boodschap.

Het multiculturalisme heeft voor de Canadese kerk betekend dat het erfgoed uit de Engelse, Schotse, Duitse en Nederlandse achtergrond bewaard kon blijven in het Canadese protestantisme. Het heeft ook bijgedragen aan de diversiteit in het Lichaam van Christus. Iedere zondag vinden er in Canada kerkdiensten plaats in tal van uitheemse talen, waaronder het Kantonees, Mandarijns, Spaans, Koreaans, Swahili en Urdu. Je vindt daarin een weerspiegeling van wat er in Openbaring 7:9 staat – een realiteit van het Koninkrijk in onze tijd. Nu er jaarlijks zo’n 400.000 immigranten naar Canada komen, is dat een uitdaging temeer voor de kerk die een pragmatisch getuigenis van Gods hart voor alle naties wil tonen.

De relevantie en efficiëntie van de multiculturele kerk is niettemin al 20 jaar onderwerp van discussie. Mark Naylor van het Centrum voor de Ontwikkeling van Intercultureel Leiderschap stelt: “We steunen de visie en de inspanningen op dit vlak, maar ik verschil toch van mening met degenen die dit model promoten als meer in overeenstemming met het Nieuwtestamentische ideaal dan de minder etnisch diverse kerken.” Hij ziet de overtuiging dat een multiculturele kerk meer op de ‘ware kerk’ lijkt dan de monoculturele als het promoten van de gedachte dat het Lichaam van Christus universeel of lokaal is, terwijl het eigenlijk universeel én lokaal zou moeten zijn als men een Bijbelse invulling van ‘multicultureel’ nastreeft.

Sam Owosu, leidend voorganger van het Calvary Worship Center, de grootste multiculturele kerk in Vancouver, ziet dat anders: “Wat betekent het voor de kerk van Christus om te leven en te getuigen in een multiculturele wereld? Onze wereld, ons land en onze gemeenschappen veranderen heel snel. De kerk is een verbijsterde omstaander die naar die verandering kijkt. Maar waarom verbijsterd? De christelijke gemeenschappen zijn over het algemeen homogeen en etnocentrisch. De manier waarop de kerk van Jezus Christus omgaat met de snelheid en de complexiteit van het multiculturele en postmoderne ethos zal aan de wereld duidelijk maken of er een reden is om te luisteren naar de boodschap die ze brengt. We moeten de raciale en culturele diversiteit niet nastreven omdat die politiek correct is, of omdat het een eigentijdse theologische trend is. We moeten het doen omdat het evangelie het zegt.”


Multiculturalisme kan een grote stap voorwaarts zijn bij het accepteren van culturele en taalverschillen, maar het risico is er dat in dezelfde gemeente er allerlei eilandjes gevormd worden die onderling geen contact hebben. De uitdaging voor de kerken in het ervaren van eenheid te midden van de verscheidenheid ligt in de filosofie en de maatschappelijk-politieke invulling van het Canadese multiculturalisme, dat ironisch genoeg datgene is wat de Canadese christenen in de eerste plaats motiveert om de vreemdelingen welkom te heten. Maar de waarden van het Canadese multiculturalisme – aanpassing, tolerantie en co-existentie – staan tegenover het streven naar interculturele gemeenschappen die geïnspireerd zijn op het koninkrijk. Waarom?
–    Aanpassing is het maken of delen van de ruimte met de vreemdeling, maar zonder het gevoel van er echt bij horen te creëren.
–    Tolerantie is het erkennen van de waarden, overtuigingen en praktijken van de ander, zonder waarachtige acceptatie of echt begrip.
–    Co-existentie verkondigt het idee van gelijkheid ten koste van oprechte gemeenschappelijkheid.

In zijn artikel benadrukt Sherman Lau dat hij het Canadese multiculturele beleid niet wil afwijzen, maar hij is er wel van overtuigd dat het niet beantwoordt aan het ideaal dat God heeft voor zijn ‘ekklesia’, zij die uitgeroepen zijn (Marcus 3:13). De discipelen waren uit Jeruzalem geroepen om niet alleen getuige te zijn van het goede nieuws, maar om in feite  het goede nieuws zelf te zijn door het overbruggen van etnische, sociale en religieuze barrières. Op dezelfde manier worden we, als hedendaagse discipelen, geroepen uit ons etnocentrisme om Zijn vertegenwoordigers of ambassadeurs te zijn ondanks onze eigen voorkeuren. Daarom introduceert Lau drie alternatieve begrippen: betrokkenheid, empathie en gemeenschappelijkheid. Die vormen de basis van intercultureel discipelschap – dat ook onze manier van voelen en denken over de mensheid, in het licht van Gods Woord, moet beïnvloeden. We moeten meer empathie voor de ander krijgen en ons met elkaar verzoenen als mensen die allemaal geschapen zijn naar het beeld van God.

De Bijbelse basis voor intercultureel discipelschap
W. Jay Moon beschrijft intercultureel discipelschap als ‘het proces van wereldwijde transformatie waarin de volgelingen van Jezus hun leven richten op het Koninkrijk van God (Matt. 6:33) en de bevelen van Christus gehoorzamen in de cultuur (Matt. 28:10-29), door de beschikbare culturele middelen te gebruiken zoals symbolen, rituelen, zegswijzen, verhalen, dans, muziek en drama’. Moon’s model van intercultureel discipelschap wordt belichaamd door bijvoorbeeld het gebruik van vlaggen (symbolen), het dansen tijdens het geven van tienden (rituelen), het zingen van liederen in verschillende talen (muziek) en het kennismaken met andere etnische culturen (verhalen). Moon gaat er van uit dat een gemeente die intercultureel discipelschap vorm geeft een exponentiële geestelijke groei zal meemaken op het vlak van Bijbelse geletterdheid, theologische scherpte, en andere disciplines. Deze culturele bijdragen  zullen wellicht zorgen voor meer intercultureel bewustzijn, maar leiden er niet automatisch toe dat de gemeente een intercultureel volk van God wordt. Hoewel Moons model onze ogen opent voor andere vormen van aanbiddingen en geloofsexpressies, moet intercultureel discipelschap een invloed hebben op de maner waarop we de mensheid beschouwen (overeenkomstig de Bijbel), onze empathie voor de ander vergroten en leiden tot verzoening om een volk naar Gods beeld te worden.

Zowel het Oude als het Nieuwe Testament openbaart dat de God van Israël ongelooflijk betrokken was bij Zijn schepping en bij Zijn volk. We zien hoe God bezorgd is dat Adam niemand vindt die bij hem past – en daarom schiep hij de vrouw. Verderop in de Bijbel zien we hoe God Zijn belofte aan Abraham inlost door zijn afstammelingen uit Egypte te bevrijden, hen te beschermen in de woestijn en hen een land te geven dat ze als hun eigendom mogen beschouwen. De betrokkenheid is niet beperkt tot Israël alleen: het volk van God moet ook respect tonen voor de vreemdelingen die bij hen wonen en hen zelfs liefhebben. De vreemdelingen moeten zelfs dezelfde rechten krijgen als het volk dat ze opneemt (Deut. 17:9).

Johannes 4:1-42 laat dan weer het belang van empathie zien door het opbouwen van aanvaarding en uiteindelijk ook vertrouwen. Jezus houdt zich niet aan het bestaande protocol, maar overschrijdt bewust geografische en culturele grenzen als Hij in gesprek gaat met de Samaritaanse vrouw bij de bron. Die daad zou Jezus onrein gemaakt hebben en een uitgebreide reiniging in de tempel hebben vereist. Het goede nieuws van dit verhaal is dat Jezus focust op de persoon in plaats van op de omstandigheden en zo ruimte voor haar creëert om door God geliefd te worden. Op dezelfde manier moet de kerk zich engageren voor de vreemdelingen in hun midden, zich inleven in hun gevoelens van verwerping en het scheppen van een ruimte waar ze zich welkom voelen, als deel van het geheel.

Wanneer we oprecht gemeenschappelijkheid nastreven in de interculturele bediening, moeten we het gebod van Jezus ernstig nemen: als iemand achter Mij wil komen, moet hij zichzelf verloochenen en dagelijks zijn kruis opnemen en Mij volgen. Want wie Zijn leven wil behouden, zal het verliezen, maar wie zijn leven wil verliezen om Mijn wil, zal het behouden (Lukas 9:23-24). Voedsel, taal en cultuur op prijs stellen is mooi, maar kerken die streven naar een interculturele ekklesiologie die gebaseerd is op het Koninkrijk, moeten ook afrekenen met een etnoculturele benadering van prediking en liturgie. Natuurlijk is er de vrees dat ons eigen cultureel erfgoed vergeten wordt. Om onze etnoculturele identiteit te behouden, kiezen we dan voor co-exiustentie. Maar echte gemeenschap komt er onder de discipelen van Jezus wanneer we in dialoog gaan en zowel onze angst als onze hoop delen. Hoffsman Ospino stelt een fundament voor intercultureel discipelschap voor: een interculturele methodologie van christelijk onderwijs moet de mogelijkheid van dialoog tussen geloof en cultuur bevestigen en erkennen dat die dialoog onder ons kan plaatsvinden en gevormd wordt door de vereisten van een cultureel diverse context.

Gods nieuwe gemeenschap
De Canadese regering, de hospitalen, de scholen en de bedrijven hebben het Canadese mozaïek van etnische verscheidenheid reeds geïncorporeerd door het beleid van multiculturalisme. Echter, in tegenstelling tot deze instituten, wil de multiculturele gemeenschap van Christus’ discipelen niet enkel dienen als een illustratie van inclusie. Het is de representatie en levende getuigenis van Gods volk die te midden van de diversiteit bewust willen leven vanuit de eenheid in Christus, wat blijkt uit onze toewijding aan één Heer, één geloof en één doop (Ef. 4:5). Derhalve wordt intercultureel discipelschap verwezenlijkt wanneer we verschuiven van aanpassing naar betrokkenheid, van verdraagzaamheid naar empathie en van co-existentie naar gemeenschappelijkheid. We worden immers als volk van God geroepen uit ons etnocentrisme als getuige van de kracht van God om te verlossen en gebroken relaties te herstellen, met Hem en met elkaar in een multi-etnische realiteit.

Sherman Lau is de directeur van de interculturele bediening aan het Pacific Life Bible Vollege in Surrey, Brits Columbia, Canada. Hij werkt momenteel aan een doctoraat in interculturele studies aan het Western Seminary in Portland, Oregon. Hij voelt zich geroepen om de ontwikkeling van de praktijk van interculturele bedieningen in de Canadese multiculturele context te bevorderen en hij wil daarbij de volgelingen van Jezus stimuleren om theologisch te denken, intercultureel te groeien en krachtig en genadevol missionair te leven.
(bron: Lausanne.org)