slide 1

                            

 

 

                                                                                                                                                                   WelkomOpDeWebsite 

 

                                                                                                                          

                                                                                                                                                                                            

 

 

               

                                                                  

 

slide 2

 

 

EenKoepelVoorOrganisaties

                                                                                 

 

                                                                                                                                                                                                              
 

 

                                

     

                      

                                                                                                                                    
 

slide 3

 

 

 

 

 

blauwenkerken              

 

 

 

               

slide 4

 

 

 

 

 

                                                                                                                      GebedsbijlageIntercomSAmen

 

 

   

 

 

 

      

                                                                                           

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              

slide 5

 

 

deelvandeontmoetingsdagenRoos

Anders geaard: gedachten naar aanleiding van de bisschoppensynode

Vorige maand kreeg de bisschoppensynode uitgebreide aandacht in de media. Hoewel deze conferentie het gezin als onderwerp had, richtte de pers de focus vooral op twee  agendapunten: wat met gescheiden katholieken die willen hertrouwen, en wat met homoseksuelen?  Veel nuance viel daarbij niet bespeuren. Gedurende de synode werden  op beide vlakken voorstellen gelanceerd, die uiteindelijk geen tweederdemeerderheid haalden en dus niet aanvaard werden. Het is duidelijk dat de Rooms-katholieke kerk geen pasklare antwoorden kan vinden op een aantal pertinente vragen, ook al wel men zich aanpassen aan de huidige tijdsgeest en relevante uitspraken doen over de maatschappij van vandaag.

Maar hoe zit het eigenlijk in evangelische kringen. Op het vlak van echtscheiding en hertrouwen is er in de afgelopen decennia een versoepeling zichtbaar geweest. Wanneer het gaat over de seksuele geaardheid, ligt de discussie veel gevoeliger. In een aantal landen gaan de deuren wijd open voor wie ‘uit de kast komt’, op andere plaatsen, zoals in Vlaanderen, is men veeleer terughoudend. Reitze Siebesma van ‘Different Vlaanderen’  - een christelijke organisatie die ondersteuning biedt aan homoseksuele mensen en kerken wil helpen het thema homoseksualiteit bespreekbaar te maken – zet een aantal gedachten op een rij.

Reitze: Als medewerker bij Different Vlaanderen merk ik hoe homoseksualiteit in de evangelische wereld in Vlaanderen een onderwerp is dat verlegenheid oproept. Er liggen heel wat knelpunten en kwesties die om bezinning vragen. Zonder de pretentie te hebben volledig te zijn, wil ik een aantal denkpistes beschrijven. Ik wil geen absolute uitspraken doen maar vooral oproepen tot bezinning.

Wat kunnen we als evangelische beweging in Vlaanderen leren van ontwikkelingen in de Rooms-katholieke kerk? Omdat er een aantal parallellen zijn, houden ontwikkelingen in de Rooms-katholieke kerk ons een spiegel voor. Daarnaast kunnen we ook leren van ontwikkelingen in veel Protestantse kerken in westerse landen. Er zijn verschillen tussen de Rooms-katholieke kerk en Protestants-evangelische kerken. Als het gaat om ethische kwesties zijn er overeenkomsten. Lees bijvoorbeeld: www.cip.nl/artikel/45547/Christenen-samen-voor-het-bijbelse-huwelijk

Bezinning

De praktijk elders laat zien dat de kerk het onderwerp homoseksualiteit vaak pas op de agenda zet als ze hiertoe ‘gedwongen’ wordt door maatschappelijke ontwikkelingen of door veranderende opvattingen binnen de kerk. Dikwijls was dit onderwerp tot dan toe taboe. Dit betekende dat mensen eenzaamheid ervoeren en vaak steun zochten buiten de kerk. Natuurlijk waren er mensen die wel steun vonden bij andere christenen. Helaas gebeurde het ook dat er oplossingen geboden werden die niet werkten. Sommige mensen in de LGBT-gemeenschap(Lesbian, Gay, Bisexual, Transgender) hebben veel kritiek op de kerk, omdat ze ooit lid waren van een kerk en zich toen in de kou gezet voelden.

In plaats van te wachten tot het onderwerp zich aan kerken opdringt, doe ik een oproep om vandaag tot bezinning over dit thema te komen. Waarom? Uit liefde en bewogenheid voor mensen binnen en buiten onze kring.

Kwetsend

Er lijkt een onoverbrugbare kloof te bestaan tussen kerken met een orthodoxe visie en de LGBT-gemeenschap. Dit heeft te maken met opvattingen over (homo)seksualiteit maar ook met de manier waarop deze opvattingen worden gecommuniceerd. Dit wordt als kwetsend ervaren door de LGBT-gemeenschap. Dit is niet alleen het probleem van de Rooms-katholieke kerk.

 

Wat als cultuur verdwijnt…

Onze televisiebuis, radio en, in deze eenentwintigste eeuw, ook het internet voorzien ons graag van een overvloed aan programma’s. En zoals dat bij een overvloed speelt, schaadt een teveel ervan dikwijls meer dan het baat. Met andere woorden worden degelijk onderbouwde programma’s dankzij allerlei commerciële doeleinden in de media een schaars goed. Ondanks de noodkreet van programmamakers en  cultuurliefhebbers, lijkt de overheid te beschikken over dovemansoren. Besparen is hun credo op onderwijs, gezondheid, sociale zekerheid,.. maar ook op cultuur. In dat laatste kan nog het best geschrapt worden, cultuur is immers geen voorwaarde om te overleven. Doch klopt dat wel ? Kan cultuur onmogelijk in hetzelfde rijtje geplaatst worden als water, voedsel, kleding, huisvesting en gezondheidszorg? Ik moet opletten niet de indruk te wekken deze sectoren niet hoog in te schatten. Zo baren de besparingen in de gehandicaptenzorg me zeker ook zorgen, maar dat is een ander pleidooi. Maar wat schiet er nog over van onze wereld als we cultuur uit het dagelijks leven schrappen? Geen kunst. Ontspanningshuizen als theaters en filmzalen foetsie, net als radio en televisie. Geen piano-of ander muziekspel meer te horen. Gebouwen, aangelegde parken en wegen zijn verdwenen.  De esthetica, gevormd door cultuur bepaalde objecten, wordt een zonderling begrip. Als ik deze imaginaire gedachtegang blijf doortrekken, wat dan met feestdagen, ook die zijn cultureel bepaald. Geen Moederdag, geen Nieuwjaar, géén Kerstmis. Cultuur lijkt voor een aantal onder ons iets irrelevant, een instrument voor de vorming van de maatschappij dat onderschat wordt, maar dames en heren, ik vrees dat wanneer ‘het geschrap’ zo blijft doorgaan, er een moment komt waar de burger met heimwee zal smachten naar het verleden. Zullen we de komende decennia de zoveelste heruitzending van de Kampioenen nog blijven smaken? Ik voorspel een grote hunkering naar de in-onzen-tijd-samenleving, toen grote cultuurmakers ons land kleurden. De samenleving bloedt dood. Te cynisch? Misschien wel, enkel de toekomst kan dit uitwijzen. Als naïeveling stort ik mij desondanks heldhaftig op de cultuurbarricade en zal pen, papier en woord niet mijden om een halt aan de kostuums van de Wetstraat toe te roepen.


Het klopt ongetwijfeld dat veel cultuur overleeft zonder steun van de overheid en dat ik bovenstaande situatie uiteraard in het belachelijke heb getrokken. Maar wat met  kleinschaligere verenigingen en projecten? Daaromtrent wil ik even terug keren naar de aanhef van mijn betoog, de schaarste van goed onderbouwde tv-programma’s. Wat momenteel aan me vreet is de intentie om de uitzendingen van levensbeschouwelijke verenigingen te schrappen.  Deze zogenaamde ‘derden’: vrijzinnigen, katholieken, protestanten, orthodoxen, moslims en andere verenigingen hebben nu het recht om hun standpunten met de maatschappij te delen. Zoals ERTS, de radio- en televisiestichting van de evangelisch christenen het zegt: “Een alternatief geluid bieden tussen de vele meningen die via de media verspreid worden.” Ik denk dat we de impact hiervan onderschatten. Onze maatschappij is gefundeerd, draait en evolueert op het pluralisme. Het zijn deze ‘derden’ die hieraan een stem verlenen. Ons als, hoop ik althans, kritische burger tot nadenken doen aanzetten. Een alternatief voor de resem Amerikaanse zombie-, vampier-, erotische-, gewelddadige-, en andere ‘diepzinnige’ mainstreamprogramma’s. Deze komen de laatste jaren jammer genoeg ook meer en meer uit Vlaamse hoek tevoorschijn. Geen door politieke of commerciële agenda’s beïnvloede programma’s, maar een welgemeende, fundamentele boodschap, gepresenteerd zonder gebruik van choquerende snufjes en andere gimmicks. Deze voorgeschreven zendtijd geeft de burger de mogelijkheid tot een forum. Laat desnoods de al toch zo lage subsidies vallen, maar neem onze zendtijd niet af. Zoals artikel 35 en 36 van het Mediadecreet voorschrijft: ‘ De derden verzorgen programma’s die rechtstreeks zijn afgestemd op het verschaffen van opiniëring vanuit representatieve levensbeschouwelijke stromingen.’ Misschien laat het behoud van de interlevensbeschouwelijke dialoog u geheel koud, dat is uw goed recht. Maar ik vrees dat dit het gevoel is dat u bijgevolg in de toekomst zult blijven ervaren, indien deze voorstellen werkelijkheid worden.
(Ciara Goossens)

Als de dood wordt gepresenteerd als een oplossing...

Als de dood wordt gepresenteerd als een oplossing...

Ingediend op 17/04/2013 om 18.57 uur  Categorie Mening van zorgverleners

  • Imprimer

De vraag naar euthanasie voor dementerenden is een nieuw concept. Ruim voor men ziek is of lijdt, wordt men uitgenodigd om na te denken over het einde van het leven en hoe men dit in eigen hand wil nemen.

We spreken hier dus niet over een euthanasie bij ondraaglijk lijden, want dat is er niet. We spreken over euthanasie op basis van de angst voor ondraaglijk lijden.

Tien dingen die ik kwijt wil over het creationisme

 

Onlangs publiceerde Jos de Keijzer, promovendus aan het Luther Seminary in Minnesota (VS) tien stellingen waarin hij uitlegde waarom hij als christen toch overtuigd was van de waarheid van de evolutietheorie. Zijn punten waren de volgende:
- De evolutietheorie is geen theorie van de duivel
- Maak jezelf niet ongeloofwaardig
- Wijs afwijkende meningen niet te snel af
- Begrijp de rol van interpretatie
- Kijk naar de intentie van de auteur
- Genesis 1 is een mythe
-  De schrijver van Genesis 1 was niet alleen een goddelijk orakel
- Je mag je bij Genesis 1-3 vrij voelen
- Adam en Eva geëvolueerd
- Ik had ook problemen met evolutie
 
In Bijbelgetrouwe kringen veroorzaakte dat natuurlijk heel wat reacties. Jan Rein de Wit, hoofdredacteur van Weet Magazine schreef ’10 dingen die ik kwijt wil over creationisme’. Daaruit citeren wij het volgende:
Schepping versus evolutie zorgt steevast voor veel reacties.Dat is niet verwonderlijk. Het heeft alles te maken met onze kijk op de wereld, op onze medemensen, op onszelf en op God. Waar kom ik vandaan, wat doe ik hier en waar ga ik heen? Verschillende religies geven daarop hun eigen antwoord. 

Wetenschap geeft ook antwoorden op hoe de schepping in elkaar zit. Maar, let op, wetenschap zegt niets over onze oorsprong en waar het allemaal heengaat. Het zijn de afzonderlijke wetenschappers die zulke dingen zeggen. Wetenschap kan nuttige dingen zeggen over heel kleine onderdelen van de schepping. Bijvoorbeeld hoe eiwitten in elkaar zitten, hoe elektronen door een koperdraadje jagen, hoe de brandstof in de Spaceshuttle de astronauten bij het ruimtestation brengt en hoe aardlagen opgebouwd zijn. Allemaal puzzelstukjes van het grote geheel. 

 

 

Hierbij tien dingen die ik kwijt wil over het creationisme.

 

1. Evolutie is een foto

 

Omdat wetenschappers mensen zijn, hebben ze een denkraam, een interpretatiekader, of noem het een geloof zo je wilt, waarin ze deze losse puzzelstukjes een plek geven en tot een samenhangend geheel smeden. Het beeld in hun hoofd is als het ware de foto op de puzzeldoos. Daarop staat hoe het was en hoe het weer worden moet. Maar, nogmaals, deze foto bestaat slechts in het hoofd van de wetenschapper. Openen we namelijk het deksel van de puzzel (beginnen we met het in kaart brengen van de wereld om ons heen) dan zien we een chaos aan losse puzzelstukjes. Waar moet je beginnen? Daarom is het onontkoombaar om met een (nog) onbewezen set van aannames te starten, anders krijg je geen begin. De puzzel is ook zo héél erg groot! Welke foto plak je op het deksel? Evolutie is zo’n foto. Maar de foto’s zijn de puzzelstukjes niet. Als we net beginnen met de puzzel, is er nog alle ruimte voor eigen fantasie en inlegkunde. Maar het vorderen van de puzzel (de progressie in de wetenschap) doet deze ruimte slinken. De uitdaging is welke foto het beste bij de puzzel past. Dat wordt spannend.

 

 

Waarom maakt Israël zoveel los?

(Door: Willem Ouweneel in Opwekking)

Theologische en historische vagen rondom Israël leiden bijna altijd tot felle reacties van voor-en tegenstanders. Het schijnt tegenwoordig nauwelijks mogelijk om ten aanzien van Israël een evenwichtig en bezonnen standpunt in te nemen. Dat is ook geen wonder, want Gods kerk is nu eenmaal voortgekomen uit Israël, terwijl ook na het ontstaan van de kerk het volk Israël gewoon bleef voortbestaan. Die verhouding tussen Israël en de kerk heeft door de eeuwen heen veel spanning opgeleverd, en dat is vandaag nog steeds het geval.

Globaal gesproken vallen er in de kerk drie houdingen tegenover Israël te bespeuren. Ten eerste een fel antisemitisme vanaf het begin van de kerkgeschiedenis tot op vandaag. De voornaamste oorzaak was dat de Joden steeds maar weer weigerden Jezus aan te nemen en tot de christelijke kerk toe te treden. Dit leidde tot pure haat jegens Israël en tot het verspreiden van allerlei vormen van lasterpraat over de Joden. Alleen al het generaliserend spreken over (vermeende) kwalijke kanten van Joden is een vorm van antisemitisme. Ook de bewering, die je in orthodoxe kring nog steeds kunt horen, dat de joden (inclusief die van vandaag!) Jezus hebben gekruisigd, is niet alleen onwaar, maar ook antisemitisch.

De tweede reactie is een volstrekt negeren van Israël en het jodendom. Zowel katholieken als protestanten menen in heel veel gevallen als christenen te kunnen functioneren en theologiseren zonder ook maar enige aandacht te schenken aan Israël en het jodendom. Wie inderdaad het evangelie versmalt tot de vraag hoe een mens behouden moet worden? Heeft daar Israël nauwelijks bij nodig. Maar wie een compleet christendom nastreeft, kan niet om Israël heen.

De derde reactie is er een van de laatste tijd, en die si wel eens omschreven als filosemitisme (het omgekeerde van antisemitisme): een sterk overdreven belangstelling voor Israël en voor de Joodse leefwijze, en zelfs de drang om die over te nemen. Christenen worden soms zelfs gedwongen als Joden te leven. Daar zitten de Joden zelf bepaald niet op te wachten. Zoals een bekende rabbijn schreef: “vroeger werden we door de christenen doodgeknuppeld, nu worden we doodgeknuffeld.”

 

De brief van bisschop Bonny

Door Wout van Wijngaarden

 

 

De brief van bisschop Johan Bonny heeft veel mediabelangstelling gekregen. Het was heel divers wat we langs zagen komen, maar de grote teneur was positief en hoopvol. De Bisschop is een echte herder, zo hoorden we. Een herder staat tussen zijn schapen en dat is voelbaar. Dat maakt de brief toegankelijk maar ook kwetsbaar. We hebben immers te maken met de kerk die spreekt en dat betekent: “dat wat van de Here is”. Ik wil enkel opmerkingen maken:

 

 

 

1.  De bisschop laat diep in de interne keuken van de kerk kijken. Hij geeft ernstige kritiek. Daarbij schuwt hij de zware woorden niet. Hij spreekt over verdachtmakingen, uitsluitingen, vaandelvlucht en afvalligheid tegen over de paus of aanstootgevend taalgebruik van de kerk, die het gevolg zijn van meningsverschillen rondom dit onderwerp. Ook de paus krijgt, over de wijze waarop hij is omgegaan met deze materie, ernstige verwijten: Er is niet geluisterd naar de experts

 

 

 

2.  Bonny is als herder bezorgd over de éénheid in de kerk. Hij doet aan zelfkritiek als iemand die van de kerk houdt. Die openheid is lovenswaardig. Voor mij als christen die buiten de RKK staat, gaat het echter om veel diepere vragen. Immers de kern van deze brief gaat over wie ten diepste het gezag heeft. In de brief is geen dieper gezag te bespeuren dan dat van de kerk. Gezamenlijk buigen voor een gezag boven de kerk bestaat niet. Het is een discussie tussen Rome en de leiding in de continenten en als roepende in de woestijn, de leken. Ik besef dat elke leider individueel zeker ook kan luisterten naar de Bijbel. Toch is dat ondergeschikt en vinden we geen enkele oproep in de brief om de Bijbel dieper te bestuderen. Vooral het geweten wordt belangrijk gevonden. Niemand zal dat ontkennen maar het moet wel gevormd worden. Die vorming wordt gevoed zowel door de maatschappij met de agressieve media als door de kerkelijke traditie. Echter veel te weinig door Gods woord.

 

Nieuwsbrief