slide 1

                            

 

 

                                                                                                                                                                   WelkomOpDeWebsite 

 

                                                                                                                          

                                                                                                                                                                                            

 

 

               

                                                                  

 

slide 2

 

 

EenKoepelVoorOrganisaties

                                                                                 

 

                                                                                                                                                                                                              
 

 

                                

     

                      

                                                                                                                                    
 

slide 3

 

 

 

 

 

blauwenkerken              

 

 

 

               

slide 4

 

 

 

 

 

                                                                                                                      GebedsbijlageIntercomSAmen

 

 

   

 

 

 

      

                                                                                           

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              

slide 5

 

 

deelvandeontmoetingsdagenRoos

Een rots in de branding

FotVanGeelEvelien01Trainingsdag Kinder- en Jongeren Pastoraat CHRIS

CHRIS, onderdeel van het Centrum voor Pastorale Counseling, organiseert de komende maanden een cursus ‘kinder- en jongerenpastoraat’. De lessen worden op vijf zaterdagen gegeven, en om de deelnemers niet al te veel te belasten, zit er telkens zo’n twee maanden tussen. Jeugdwerkers zijn dikwijls redelijk overbelast, vandaar de spreiding. Kinder- en jongerenpastoraat verschilt nogal van de hulpverlening aan volwassenen. Vanaf een zekere leeftijd leren mensen hun problemen rationeler te benaderen, en kun je aan een cognitieve aanpak werken. Kinderen zijn doorgaans verbaal nog minder vaardig, en dan moet je specifieke technieken gebruiken – een kind kan bijvoorbeeld door zijn spel ook veel duidelijk maken. Ook in de opleidingen wordt een duidelijk verschil gemaakt tussen de twee vormen van hulpverlening. Evelien Van Geel is de nieuwe medewerkster van CHRIS en zij legt het een en ander uit over de cursus en over pastoraat.

Evelien: “De communicatie is heel anders dus moet je wel een beetje thuis zijn in het taalgebruik van de jongeren. Je moet dingen gaan ‘vertalen’ zodat ze begrijpen wat je aan het vertellen bent. Ze moeten er ook effectief iets mee kunnen doen”. 

Hoe ziet de cursus die jullie geven er in grote lijnen uit?

“We starten de eerste dag van de cursus met de basisprincipes waarbij we de basis van het pastoraat willen meegeven: wat zijn de kernwaarden, welke houding moet ik aannemen, hoe communiceer ik … het zijn allemaal dingen waarmee we praktisch aan de slag gaan. De overige vier zaterdagen gaat het over specifieke actuele thema’s. We hebben daarvoor gewerkt met een enquête om te weten wat er onder de kinderen en de jongeren leeft. We hebben daarvoor ouders, leerkrachten en jeugdwerkers bevraagd, maar ook de tieners zelf. Wat nu aan bod komt tijdens de cursus zijn onderwerpen als echtscheiding, seksualiteit, pesten, zelfvertrouwen en faalangst”.

Is het echt kinderpastoraat, of gaat het meer over tieners? 

“Ik merk in de praktijk dat er heel wat noden zijn onder jongere kinderen. Vooral de leeftijd tussen 10 en 12, dat  is een groep die heel vaak overgeslagen wordt. Die hebben wel problemen, maar laten dat vaak niet zien. Kinderen kunnen heel snel een muurtje optrekken en zeggen dat alles goed gaat, maar diep van binnen zijn ze met heel wat dingen bezig. Ze hebben veel vragen en onzekerheden. Bij tieners en jongeren komt dat meestal sneller tot uiting, omdat ze toch in de fase zitten van op zoek zijn naar zichzelf. Maar het proces begint al vroeger, dat ze met vragen zitten. Als ik kijk naar de e-mail-hulpverlening: het zijn steeds jongere kinderen, die hulp komen vragen. Dat gaat dan over vragen als ‘mijn ouders gaan scheiden, en ik weet niet hoe ik daarmee moet omgaan?’ De problematiek van het pesten komt ook vaak aan bod. Maar het kan ook gaan over rouwverwerking, als een van de ouders overlijdt. De kinderen lijken het soms heel goed te verwerken, maar eigenlijk is dat niet zo. Dus gaan ze toch op zoek naar iemand die hun antwoorden of steun kan bieden”.

Kunnen ze met dat soort vragen terecht in hun eigen gemeente, de zondagsschool bijvoorbeeld?

“Het zijn die mensen die we met onze cursus willen bereiken: leiders van de zondagsschool, de jeugdgroep … we proberen ze te wapenen om met dat soort vragen om te kunnen gaan. Als een kind met een probleem bij u komt, hoe pakt u dat dan aan? Heel vaak geven de kinderen wel iets prijs, maar weten de kinderwerkers niet hoe ze daar mee om moeten gaan. Ze vragen zich ook af of ze het kunnen en of het hun taak is. We spreken ze dus ook wel een beetje op hun verantwoordelijkheden aan en tonen ze hoe ze een kind effectief op weg kunnen helpen. En als het echt te moeilijk wordt, dan komen ze hier wel aankloppen”.

CHRIS was jaren lang vooral bekend van de ‘kindertelefoon’ – de slogan was ‘bel CHRIS als er iets is’. Dat bellen is tegenwoordig niet echt meer in; nu gaat het voornamelijk via mail en chat. Het hele mailgebeuren gaat via Nederland – de middelen van CHRIS in België (en dan hebben we het over medewerkers) zijn te beperkt. Maar dankzij het huidige systeem worden veel kinderen en jongeren effectief geholpen in probleemsituaties.

Hoe herken je eigenlijk problemen bij kinderen?

“Bij tieners is het gemakkelijker, vind ik, want die zullen sneller hun muurtje afbreken, om het zo te zeggen. Die zullen aan de andere kant ook wel sneller moeilijk beginnen te doen als ze niet goed in hun vel zitten. Kinderen lijken vaak goed te functioneren, dus is het moeilijker om problemen te signaleren”. 

Krijg je in zo’n cursus dan bepaalde antwoorden van dit moet je doen bij deze gevallen?

“Het zijn vooral praktische handvaten: welke stappen neem ik met een kind en hoe zorg ik er voor dat ze de dingen kunnen plaatsen. Veel kinderen zitten met iets en dan merk je wel dat ze God kwijt raken. Vooral bij de tieners merk ik dat heel sterk: die zijn zo op zoek naar zichzelf en die botsen op van alles en die vragen zich af wat God er nog mee te maken heeft. Ze zien alleen maar de ellende die ze tegenkomen. Dus is het voor een stuk ze  helpen God terug te leren kennen en ze te leren vertrouwen. Op die manier vinden ze vaak de goede weg terug. Dat is dus wel de rode draad doorheen heel het verhaal”.

Los je problemen op door gewoon ‘God centraal te stellen’?

“Nee, maar ik denk wel dat het de kinderen een ander perspectief op de problemen kan geven en dat ze daardoor ook sneller open over hun problemen gaan zijn. Maar voor problemen is er nooit een ‘standaardprocedure’. Je hebt ook een individu voor je zitten, en elk kind, elke jongere, is anders. Je gaat dus telkens op een heel andere manier aan de slag. Dat moet je kunnen aanvoelen, en de mensen die de cursus volgen, zijn ook wel de mensen die pastoraal willen bezig zijn, die zich daar echt voor willen engageren. Ze hebben doorgaans ook wel de gaven en de talenten om er mee aan de slag te gaan”.

Hulpverlening aan kinderen en jongeren vraagt creativiteit. Bij jonge kinderen maakt de hulpverlener gebruik van tekenen of een spel, bij een tiener kan een stevige boswandeling veel helpen. Hulpverlening is niet alleen maar het doorgeven van Bijbelse principes. Uiteindelijk moet je ook voorzichtig zijn, want vooral tieners hebben vaak de neiging om zich af te zetten tegen alles wat met geloof te maken heeft – al is het vaak minder erg dan over het algemeen gedacht wordt: “Het valt mee, dat merk ik zelf wel. Op het moment dat ze aankomen is het vaak zo van ‘ik wil er niks meer mee te maken hebben’. Maar je kan al wat meer redeneren en je kunt wat dingen meegeven. Ik laat de tieners veel in de Bijbel lezen: ze kunnen zelf dingen vinden die gaan over ‘vertrouwen op God’. Dus laat ik ze tegen een volgende keer een aantal Bijbelverzen zoeken die daarover gaan. Dan gaan ze daar ook wel verder over nadenken en zien hoe ze dingen moeten toepassen. Je kunt ze wel terug op de juiste weg zetten. Daarbij, de kinderen en de jongeren die hier naartoe komen zijn meestal ook wel echt gemotiveerd”.

Dus de Bijbel speelt een grote rol bij de hulpverlening?

“De Bijbel ligt sowieso wel altijd bij mij op tafel – of bij de tieners zit die dan in hun GSM. Ik vertel wel meestal vanuit hun verhaal en dan speel ik daar verder op in. Ik probeer een stukje onderwijs mee te geven en voor wat inzicht te zorgen, aan de hand van de Bijbel”.

Hoe serieus zijn die problemen van jongeren, of: hoe serieus moeten we die nemen?

“Bij de jongeren gaat het vaak over zelfaanvaarding. Ze moeten leren inzien dat ze waardevol zijn en ook leren tevreden te zijn met hoe God hen gemaakt heeft. Een identiteitscrisis, het op zoek zijn naar jezelf, dat kan een heel turbulente periode zijn, voor iedereen. Ik merk ook dat dat heel diep kan gaan. Vooral als ze het idee hebben: ik ben helemaal niet tevreden met mezelf, moet ik hier nog wel zijn? Dat weegt steeds zwaarder door en ze leven ook in een maatschappij, waarin ze het gevoel hebben dat ze erbij moeten horen. En ze willen ook alles doen om erbij te horen. Dat zet heel veel druk op de kinderen en de jongeren. Dat vind ik wel het kernprobleem. Veel ouders zeggen dan gewoon: ‘het is de puberteit’, maar er zit dikwijls toch wel meer achter. 

Kinderen hebben dan weer vaak te maken met een thuissituatie die niet ideaal is. Ik hoor steeds vaker verhalen van mama en papa die uit elkaar gaan. Verhalen over nieuw samengestelde gezinnen en dat zijn dingen die zwaar doorwegen”.

Hoe kan het dat de thuissituatie niet ideaal is, ze komen toch uit christelijke gezinnen?

“Toen ik pas christen werd, had ik iets van ‘wow, alles is hier geweldig en ideaal’, maar vaak is het ook schijn. Als ik zie bij de kinderen en tieners waarmee ik in aanraking kom, en ik hoor wat ze vertellen, dan denk ik ook vaak: het zijn toch christenen? Ook bij de christelijk opgevoede kinderen en tieners zijn er veel die uit gebroken gezinnen komen. De wereld laat doorgaans ook merken dat al die dingen wel OK zijn, dat alles mag en mensen gaan daar zo snel in mee. Dat is toch mijn indruk. De kinderen zijn daar de dupe van, want die denken ook: dit kan toch niet? Die redeneren vaak: van God mag dat niet en toch gebeurt het”.

Wat doe je dan eigenlijk met jongeren die worden geconfronteerd met situaties die niet passen bij christenen?

“Zowel de kinderen als de ouders weten doorgaans wel dat het eigenlijk niet kan, maar die zitten in zo’n situatie waar ze geen uitweg meer zien. Ze weten gewoon niet hoe ze het aan moeten pakken. Vaak voelen de kinderen zich ook verantwoordelijk voor de problemen van hun ouders en dan moet je ze duidelijk maken: dat is iets tussen je mama en je papa. We moeten intussen ervoor zorgen dat je je zo comfortabel mogelijk voelt in heel die situatie. Je moet ze duidelijk maken dat het meestal hun fout niet is” 

Ga je als hulpverleenster ook effectief verkeerde situaties rechtzetten?

“Ik denk niet dat het aan mij is om het probleem tussen de ouders op te lossen. Je kunt wel gesprekken aangaan als de ouders daar voor open staan, maar het is altijd nog aan hen om verdere stappen te ondernemen. Je kunt alleen maar goede raad meegeven, en het is aan hun wat ze ermee doen”.

Welke rol speelt je opleiding, want je hebt toch psychologie gestudeerd?

“Ik merk dat pastoraal bezig zijn toch nog heel anders is.  De Bijbel is dan het fundament, en dat heb ik natuurlijk nooit in mijn opleiding gehad en daar heb ik me in moeten verdiepen – en daarin ben ik ook nog altijd aan het leren. Het is een heel ander uitgangspunt. Vroeger dacht ik: een identiteitscrisis, daar zijn theorieën over, maar nu ga ik me verdiepen in wat de Bijbel over zelfaanvaarding te zeggen heeft en vraag ik me af hoe ik dat kan overbrengen. Ik bid ook heel veel dat God mij gewoon de wijsheid en het inzicht geeft die ik nodig heb om de jongere verder te helpen”. 

Je ervaart het geloof dus als een effectieve meerwaarde?

“Absoluut”

Je hebt vanuit een bijzondere interesse psychologie gestudeerd?

“Ik wilde altijd al met kinderen en jongeren bezig zijn  en psychologie leek me daarbij de enige optie. Maar achteraf gezien had ik natuurlijk ook voor opvoedster kunnen studeren. Ik ben in ieder geval altijd wel bezig geweest met kinderen, ook met kinderen met problemen of een mentale beperking. Ja, kinderen en jongeren in nood hebben me altijd wel bezig gehouden”. 

En wanneer is de Bijbel in dat verhaal gekomen?

“Een paar jaar geleden, via vriendinnen die gelovig waren. Het was in ieder geval niet via mijn opvoeding, want in mijn familie ben ik de enige christen. Ik heb me er in het begin ook tegen afgezet, want die vriendinnen had ik al langer en die hadden mij al verteld over Jezus. Ik dacht: waar komen jullie mee af? Maar toen ik op de trouw was van de eerste christelijke vriendin die ik heb leren kennen, werd ik zo aangeraakt en ik wist niet wat me overkwam. Ik ben toen op zoek gegaan naar antwoorden en zo begon alles op z’n plaats te vallen. Ik denk dat God echt die mensen op mijn weg geplaatst heeft, dat ik die echt wel tegen moest komen. Ik verbaas me er nu nog altijd over hoeveel christelijke jongeren er nog altijd zijn. Zeker als ik dan op een EO-Jongerendag ben, dan zie ik met hoeveel we eigenlijk wel zijn”

De inleidende lezing over de basisprincipes van pastoraat gaat door op zaterdag 30/09/2017, van 10 u. tot 18 u. Locatie: Centrum voor Pastorale Counseling, Tervuursesteenweg 192, 3001 HEVERLEE. 

Info: http://volwassenen.chris.be - inschrijven Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Op 14 oktober is er.een andere activiteit, namelijk een presentatie van Lev!, een weerbaarheidstraining voor jongeren. Meer info daarover ook bij CHRIS. http://volwassenen.chris.be/lev/

 

Nieuwsbrief