slide 1

                            

 

 

                                                                                                                                                                   WelkomOpDeWebsite 

 

                                                                                                                          

                                                                                                                                                                                            

 

 

               

                                                                  

 

slide 2

 

 

EenKoepelVoorOrganisaties

                                                                                 

 

                                                                                                                                                                                                              
 

 

                                

     

                      

                                                                                                                                    
 

slide 3

 

 

 

 

 

blauwenkerken              

 

 

 

               

slide 4

 

 

 

 

 

                                                                                                                      GebedsbijlageIntercomSAmen

 

 

   

 

 

 

      

                                                                                           

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              

slide 5

 

 

deelvandeontmoetingsdagenRoos

Humanitaire visa: Gave Veste geeft uitleg in het parlement

InterCom190322 GaveVesteHumanitaireVisaDe afgelopen maanden is er uitgebreid gediscussieerd over de humanitaire visa die door de overheid werden uitgereikt aan Syrische christenen. Vooral het feit dat er misschien door sommigen veel verdiend werd aan deze visa (die gratis door de Belgische overheid werden uitgereikt), heeft veel kwaad bloed gezet. Blijkbaar hebben een aantal personen de gelegenheid gehad om rechtstreeks kandidaten voor een dergelijk visum aan (ex-)staatssecretaris Francken door te geven, en mogelijkerwijs hebben sommigen van hen daar goed aan verdiend. Het onderzoek daarover loopt nog. Intussen heeft een parlementaire commissie ook een onderzoek ingezet, met een aantal hoorzittingen. Naast de dubieuze praktijken van sommige particulieren hebben ook een aantal bonafide hulpverleningsorganisaties van de humanitaire visa gebruik gemaakt.

 

Bekend werd de ‘humanitaire corridor’ van Sant’Egidio. Onder leiding van Jan De Volder namen de vertegenwoordigers van de erkende erediensten deel aan een actie om een reeks mensen aan een nieuwe toekomst te helpen.  Ook dankzij de inspanningen van Gave Veste hebben bijna 300 vluchtelingen de kans gehad om uit Syrië weg te vluchten en een onderkomen in ons land te vinden. Hun werkwijze verschilde fundamenteel van de praktijken van de mensen die zich met een vorm van ‘mensenhandel’ bezighielden. Enkele vertegenwoordigers van Gave Veste werden gevraagd om tijdens een van de hoorzittingen hun werkwijze toe te lichten (lees hier ook een verklaring die Gave Veste heeft uitgegeven).

Sally Cnudde, voorzitster van Gave Veste, vestigde de aandacht op het feit dat dankzij de humanitaire visa veel kwetsbare Syrische vluchtelingen geholpen konden worden – ze hoefden daardoor de gevaarlijke smokkelroute in bootjes via de Middellandse Zee niet te nemen. Ook drukte zij namens de organisatie haar dankbaarheid uit voor de kans die de Belgische overheid aan de Syrische christenen geboden heeft om te ontsnappen uit een hopeloze en uitzichtloze situatie, waar ze vaak de dood recht in de ogen hebben gekeken.

Sjaak van Leijenhorst, directeur van Gave Veste schetste daarna de geschiedenis sinds 2015, het jaar waarin de eerste noodkreten vanuit Syrië werden ontvangen. Begin 2016 werden enkele vertegenwoordigers van Gave Veste, samen met een twaalftal anderen uit diverse protestants-evangelische kerken, op het kabinet uitgenodigd om na te denken over wat kerken konden betekenen voor de vele vluchtelingen. Van Leijenhorst: “Met de noodkreet in ons achterhoofd hebben we na afloop van dat overleg de stoute schoenen aangetrokken en gevraagd of een gesprek mogelijk was over humanitaire visa voor de meest kwetsbare Syrische christenvluchtelingen. Enige tijd later hadden we daarover een gesprek op het kabinet en hebben wij de vraag gesteld naar humanitaire visa. Na meerdere maanden kregen we de toestemming om een aantal gezinnen over te laten komen”.

Lang niet iedereen die een die een visum vroeg, heeft dat ook gekregen. In totaal heeft Gave Veste ruim 3000 dossiers ontvangen. Daaruit werd een lijst van 800 namen gemaakt van mensen die zich in een precaire situatie bevonden. Vervolgens werd er een ‘shortlist’ opgesteld van de ernstigste gevallen. Er werden strikte criteria opgesteld om de prioriteiten vast te leggen. Daarbij moest het in de eerste plaats gaan om mensen die in gevaarlijk gebied woonden – waar terroristen aan de macht waren en waar er gevochten werd. Als tweede criterium was er de vraag of het ging om mensen die al binnen Syrië gevlucht waren, bijvoorbeeld omdat hun huis verwoest was. Bijzondere aandacht werd ook gegeven aan kwetsbare personen, zoals alleenstaande moeders die hun man in de oorlog verloren hadden en afhankelijk waren van voedselhulp. Ook medische noden werden bekeken. Tot slot werd voorrang gegeven aan vluchtelingen die zich in een benarde financiële situatie bevonden. Het zal duidelijk zijn dat het alleen de ernstigste gevallen waren die in aanmerking kwamen.



Everhard van Dalen, medewerker van Gave Veste en ook intensief betrokken bij de interlevensbeschouwelijke dialoog, gaf uitleg bij de vraag waarom de initiatieven van Gave Veste zich beperkt hebben tot christenen. Hij stelde dat men zeker ook bereid was om mensen van een ander geloof ten dienste te staan, maar dat de contacten nu eenmaal primair bij de Syrische christenen lagen. Aangezien ieder geval zorgvuldig onderzocht moest worden, waren die contacten enorm belangrijk om de situatie correct in te schatten. Bovendien zijn christenen in Syrië, als religieuze minderheid, meer kwetsbaar dan anderen. En Van Dalen liet ook weten dat er zich in andere landen rond de Middellandse Zee nog veel mensen zonder papieren bevinden – mensen die ook een oplossing zoeken.

Het werk van Gave Veste hield in dat de vluchtelingen – al in Libanon – begeleid werden naar de ambassade om de nodige Schengenformulieren in te vullen. Voor de rest werd er voor tijdelijk onderdak in Beiroet gezorgd en werden de vliegtickets geregeld. Sjaak Van Leijenhorst benadrukte dat er nooit mensen via tussenpersonen op de lijst waren geraakt. Ook vermeldde hij dat zowel hij als Jelle Rijkeboer altijd aanwezig waren op de Brusselse luchthaven wanneer er een groep vluchtelingen uit Syrië arriveerde. “Op dezelfde dag inventariseerden we ook de noden die er waren, vaak medische. We gingen altijd met hen mee op pad om bij de Dienst Vreemdelingenzaken (DVZ) asiel aan te vragen. Vervolgens werden de nieuwkomers begeleid naar de asielcentra. Een deel van hen werd opgevangen bij het opvangnetwerk van Fedasil, maar vooral de laatste tijd werd een groot deel opgevangen in appartementen, die op kosten van de vzw werden gehuurd”.

Gave Veste heeft op geen enkele wijze een financieel voordeel gehaald uit de humanitaire visa. Integendeel, alle kosten werden gedekt door private sponsors, vaak ook christenen uit Nederland en België. Waar mogelijk werden sommige kosten door de vluchtelingen terugbetaald, maar in de meeste gevallen beschikten zijn niet over de nodige middelen en werd hun schuld kwijtgescholden.

Als illustratie van het werk van Gave Veste liet Jelle Rijkeboer een videofragment zien over een van  de vluchtelingen. Om de urgentie van de situatie te duiden, werd er ook verwezen naar een recent rapport van Unicef waaruit blijkt dat de situatie in Syrië nog altijd bijzonder slecht is. Of de Belgische overheid daar verder nog iets an wil doen, via de ngo’s in ons land, is bijzonder twijfelachtig. De misbruiken die zijn voorgevallen zijn een reden om het gebruikte spoor van humanitaire visa  zo goed als volledig af te sluiten. De (nieuwe) bevoegde minister (Maggie De Block) wil in principe alleen nog maar samenwerken met grote internationale organisaties zoals de Verenigde Naties. De kans dat de overblijvende christenen op de lijst van Gave Veste nog naar België kunnen komen, lijkt miniem …

(bronnen: de kamer, Gave Veste)
T

Nieuwsbrief