slide 1

                            

 

 

                                                                                                                                                                   WelkomOpDeWebsite 

 

                                                                                                                          

                                                                                                                                                                                            

 

 

               

                                                                  

 

slide 2

 

 

EenKoepelVoorOrganisaties

                                                                                 

 

                                                                                                                                                                                                              
 

 

                                

     

                      

                                                                                                                                    
 

slide 3

 

 

 

 

 

blauwenkerken              

 

 

 

               

slide 4

 

 

 

 

 

                                                                                                                      GebedsbijlageIntercomSAmen

 

 

   

 

 

 

      

                                                                                           

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              

slide 5

 

 

deelvandeontmoetingsdagenRoos

Regenboog niet meer welkom …

InterCom190713 RegenboogpinEen land waar Kerk en Staat gescheiden zijn, behoort zich neutraal op te stellen. Dat is de logica die in ons land steeds meer wordt gevolgd. Veel stadsbesturen verbieden het dragen van religieuze of levensbeschouwelijke symbolen niet toe voor personeelsleden die in contact komen met het publiek. De vraag is dan wat dan wel of niet zo’n symbool is. Een kruisje is een duidelijke verwijzing naar het christendom, maar is bijvoorbeeld een hoofddoek een kledingstuk dat onlosmakelijk aan de islam verbonden is? Het stadsbestuur van Antwerpen, dat veel belang hecht aan diversiteit en neutraliteit, besliste onlangs dat een regenboogspeldje ook een ideologie vertegenwoordigt en dus niet achter het loket thuishoort. Het al dan niet dragen van de pin, waarmee iemand doorgaans verwijst naar de LHBT-gemeenschap (Lesbisch, Homoseksueel, Biseksueel, Transgender), werd onmiddellijk een aanleiding tot een felle discussie, onder andere op VrtNws.be.

Het neutraliteitsprincipe stelt dat een overheid en in het bijzonder de ambtenarij geen uiting mag geven aan ideologische, politieke, religieuze of levensbeschouwelijke overtuigingen. Symbolen die daar naar (kunnen) verwijzen, mogen dus niet getoond worden. Ze kunnen immers kwetsend zijn voor iemand die een andere filosofie aanhangt en de indruk wekken dat de persoon met wie men spreekt niet neutraal is in zijn of haar beslissingen.  Jonatha Lambaerts van de Thomas More-hogeschool, is van mening dat de beslissing van het Antwerpse stadsbestuur onterecht is: “De beslissing mag in overeenstemming lijken met het neutraliteitsbeginsel van een moderne rechtsstaat, maar schijn bedreigt. De redenering die de stad Antwerpen maakt om het verbod van de regenboogpin te rechtvaardigen, getuigt niet van de geest van de Verlichting of van de politieke principes die zij voortbracht. Het is opvallend en verontrustend dat de stad Antwerpen nu ook een verbod op regenboogpinnen nodig acht om die neutraliteit te waarborgen. Hiermee plaatst zij de regenboogpin op gelijke hoogte met een religieus kledingstuk of een rekwisiet van een politieke partij. Dit is geen onschuldige vergissing”.

Lambaerts is van mening dat het denkbeeld dat een voorkeur voor of een sympathie met de LHBT-gemeenschap een ideologische kwestie is, alleen in uiterst rechts-conservatieve hoek of religieus-funamentalistische kringen bestaat. Door nu het symbool te verbieden, zou volgens hem het stadsbestuur die redenering overnemen. Hij vreest dat hierdoor de maatschappij de hetero-relaties opnieuw als normaal gaat zien en wat dat daar niet mee overeenkomt als afwijkend. “Zo wordt de seksualiteit de inzet van een politieke strijd en wordt de vraag naar de wenselijkheid van niet-heteroseksuele vormen van seksualiteitsbeleving in onze samenleving weer politiek legitiem”. Hij is ook van mening dat het LHBT-verhaal geen kwestie is van ideologie, maar wel een van mensenrechten.

Socioloog Michael Maerten is het niet met hem eens: “Jonathan Lambaerts slaat de plank flink mis als hij beweert dat de regenboogpin geen ideologische bisie herbergt. Zijn bewering is niet alleen onjuist, ze getuigt ook van een gevaarlijk dogmatisch denken dat op gespannen voet staat met de democratie”. Maerten stelt dat de regenboog het symbool is van de LHBT-beweging, die bepaalde eisen formuleert en derhalve niet ‘neutraal’ is. Hij rekent zichzelf tot de holebigemeenschap, maar is het daarom nog niet eens met alle eisen van de beweging: “Ik sta bijvoorbeeld nadrukkelijk niet achter de transgenderagenda. Deze agenda vertrekt van de aanname dat de begrippen ‘jongen’ en ‘meisje’ niet langer gebaseerd worden op een objectief gegeven (iemands geslacht), maar op een subjectief element (iemands zogenaamde genderidentiteit)”. Zo zijn er nog een aantal eisen van de LHBT-ers, zoals de adoptie door homokoppels. Tevens zou hij de Pride Parades in hun huidige vorm het liefst afgeschaft willen zien. Zelf zal hij ook niet  zo gauw met een regenboogvlag door de straten paraderen.

Mensenrecht
Wanneer het gaat over holebi-rechten, dan wordt er al snel geschermd met de Rechten van de Mens. Maar vaak wordt er dan een specifieke, ideologische invulling aan gegeven. Artikel 12 van het Europese Verdrag van de Rechten van de Mens (EVRM) bepaalt iedereen het recht heeft om te huwen, maar laat de interpretatie van een huwelijk is open. Als een land het huwelijk invult als een overeenkomst tussen een man en een vrouw, dan kunnen homo’s inderdaad niet huwen, maar dat wil dan nog niet zeggen dat ze gediscrimineerd worden. Michaël Maerten beschuldigt de LHBT-beweging ervan “te proberen te bereiken de kwestie uit het intellectuele, ideologische en culturele debat te lichten, in de hoop bepaalde verworven rechten voor eeuwig te betonneren en nog niet verworven doelstellingen te beladen met een aura van onvermijdelijkheid en ‘neutraliteit’.

De hele discussie – die overigens nog heel wat andere argumenten omvat – maakt duidelijk dat de redenering ‘geloven is niet neutraal en niet-geloven is neutraal’ niet klopt. Nochtans is dit een opvatting die luid verkondigd wordt. Mensen die een regenboogpin dragen willen een bepaalde ideologie verkondigen. Men kan het daar mee eens zijn of niet, maar het blijft een ideologie. Daarom valt er veel te zeggen voor het verbod van het Antwerpse gemeentebestuur. Wie dus in de toekomst naar een loket gaat, zal daar geen regenboog meer zien, en dus ook niet geconfronteerd worden met de LHBT-ideologie. Waar is overigens de tijd gebleven dat de regenboog gewoon een teken van hoop was, een verwijzing naar de belofte van God om nooit meer de aarde te laten vergaan door een allesvernietigende zondvloed?

(bron: VrtNws)

Nieuwsbrief