slide 1

                            

 

 

                                                                                                                                                                   WelkomOpDeWebsite 

 

                                                                                                                          

                                                                                                                                                                                            

 

 

               

                                                                  

 

slide 2

 

 

EenKoepelVoorOrganisaties

                                                                                 

 

                                                                                                                                                                                                              
 

 

                                

     

                      

                                                                                                                                    
 

slide 3

 

 

 

 

 

blauwenkerken              

 

 

 

               

slide 4

 

 

 

 

 

                                                                                                                      GebedsbijlageIntercomSAmen

 

 

   

 

 

 

      

                                                                                           

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              

slide 5

 

 

deelvandeontmoetingsdagenRoos

Versoepeling euthanasiewet blijft gehandhaafd

InterCom220317 GrondwettelijkHofEuthanasieGrondwettelijk Hof verwerpt nietigverklaring

Het Grondwettelijk Hof heeft een verzoek tot het nietig verklaren van de wet van 15 maart 2020, die de euthanasiewet wijzigt en versoepelt, verworpen. Concreet ging het om drie bepalingen die betwist werden. Het Hof was van mening dat de eerste twee niet in strijd waren met de grondwet, en bij het derde punt besloot de rechter dat de verzoekers onvoldoende hun belang hadden kunnen aantonen.

Volgens de Belgische wetgeving kan een arts op grond van gewetensbezwaren weigeren om een euthanasie uit te voeren. Dat riep de vraag op of ziekenhuizen konden beslissen om in hun instellingen geen euthanasiepraktijken toe te laten. De wet van 2020 zorgde voor klaarheid door te stellen dat: ‘geen enkele, al dan niet schriftelijke, clausule een arts mag beletten met inachtneming van de wettelijke voorwaarden euthanasie toe te passen’.

 

Verschillende organisaties, zoals het Europees Instituut voor Bio-ethiek, tekenden beroep aan in de overtuiging dat dit verbod onterecht inbreuk maakte op de vrijheid van de zorginstellingen. Het Hof was van oordeel dat de verzoekers als ‘natuurlijke personen’ niet hadden aangetoond dat de bepaling hun rechten of belangen schendt en weigerde daarom dit onderdeel van het beroep te onderzoeken. Met andere woorden, de zorginstellingen hadden zelf beroep moeten aantekenen. Dat die daar niet toe geneigd zijn, heeft alles te maken met het feit dat de overheidsadministratie nu al met sancties dreigt wanneer een instelling de toepassing van euthanasie zou verbieden. Individuele artsen behouden nog altijd de vrijheid om te weigeren, maar in dat geval bepaalt de wet dat ze patiënten moeten doorverwijzen ‘naar een centrum of een vereniging die gespecialiseerd is in het recht op euthanasie’. De verzoekers waren van mening dat deze verplichting inbreuk maakt op de gewetensvrijheid. Immers, de arts hoeft de euthanasie niet uit te voeren, maar is wel verplicht om de patiënt er op te wijzen hoe hij toch zijn leven kan laten beëindigen, wat er in feite op neer komt dat hij/zij toch meewerkt aan de euthanasie. Daarbij kan de dokter ook problemen hebben met de werkwijze van de centra waar naar verwezen moet worden, omdat die dikwijls vroegtijdige levensbeëindiging actief propageren. Het Hof deelt die mening niet en stelt
dat de doorverwijsplicht ‘beperkt is en de gewetensvrijheid van de arts en diens keuze om de euthanasie niet uit te voeren, alsook de rechten van de patiënt, eerbiedigt’.

Onbeperkte duur
Tot aan de wetswijziging van 2020 was een voorafgaande wilsverklaring – waarin de patiënt expliciet stelt dat hij of zij in bepaalde situaties, wanneer hij zelf geen beslissingen meer kan nemen, het leven vroegtijdig wenst te beëindigen - slecht voor een beperkte duur geldig. Om te voorkomen dat een dergelijk besluit onbeperkt zou blijven gelden – en de patiënt in kwestie inmiddels van gedachte zou zijn veranderd – was de bepaling ingevoerd dat de keuze iedere vijf jaar vernieuwd diende te worden. Door de aanpassing van de wet verviel die verplichting, zodat het document altijd geldig bleef. Ten tijde van het opstellen van de wet van 2020 had de Raad van State zich al kritisch uitgelaten over de aanpassing, maar het Hof zag er nu geen problemen in: ‘Het toekennen van een beperkte geldigheidsduur aan de wilsverklaring doet niet het risico verdwijnen dat diegene die de verklaring heeft opgesteld, zijn verklaring vergeet te hernieuwen en dat niets de betrokken persoon belet, in voorkomend geval in overleg met hun naasten en de betrokken beroepsbeoefenaars, regelmatig hun standpunt te heroverwegen.’

Het Europees Instituut voor Bio-ethiek betwijfelt of het arrest van het Grondwettelijk Hof wel beantwoordt aan de bescherming van de grondrechten voorzien in het Europese verdragsrecht. Niettemin is het vonnis geveld. Aan de andere kant is het zo dat het Hof zich binnenkort opnieuw dient uit te spreken over de interpretatie van de Belgische euthanasiewetgeving naar aanleiding van twee prejudiciële vragen die de correctionele rechtbank van Dendermonde stelde in de zaak Tine Nys (een 38-jarige vrouw die in 2010 werd geëuthanaseerd wegens ‘ondraaglijk psychisch lijden’). Voordat de rechters een uitspraak zouden doen in deze zaak, wilden ze in de eerste plaats de visie van het Grondwettelijk  Hof weten op de vraag of een inhoudelijke schending van de voorwaarden even zwaar moet wegen als een administratieve. Daarnaast werd de vraag gesteld of een arts die een van de voorwaarden bij een euthanasie niet vervult, gelijkgesteld moet worden met iemand die het leven van een ander beneemt. Het zijn technisch gedetailleerde vragen, maar ze raken wel de kern van de euthanasiewet. Het laatste woord over vroegtijdige levensbeëindiging is dus zeker nog niet gezegd – de uitspraak van het Grondwettelijk Hof kan nog maanden op zich laten wachten.

(bron: Europees Instituut voor de Bio-Ethiek, Nieuwsblad)