slide 1

                            

 

 

                                                                                                                                                                   WelkomOpDeWebsite 

 

                                                                                                                          

                                                                                                                                                                                            

 

 

               

                                                                  

 

slide 2

 

 

EenKoepelVoorOrganisaties

                                                                                 

 

                                                                                                                                                                                                              
 

 

                                

     

                      

                                                                                                                                    
 

slide 3

 

 

 

 

 

blauwenkerken              

 

 

 

               

slide 4

 

 

 

 

 

                                                                                                                      GebedsbijlageIntercomSAmen

 

 

   

 

 

 

      

                                                                                           

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              

slide 5

 

 

deelvandeontmoetingsdagenRoos

DELEEBEECK Hilde

   
DELEEBEECK Hilde loupe
Brakel
België
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

 

BELGISCHE EVANGELISCHE ZENDING - BRAKELzendingsplatform logo

Je bent opgegroeid in een katholiek gezin?

Ja tot mijn 18 jaar ben ik elke week naar de kerk gaan. Mijn ouders waren ook zeer katholiek. Zoals dat toen was heb ik vanuit het huis nooit iets over het geloof gehoord, maar mijn ouders gingen er wel van uit dat ik altijd met hen mee naar de kerk ging. Ik stond er ook heel positief tegenover. Mijn vader was koorleider en lector in de kerk en ikzelf had altijd het plan om als lector in de toekomst op te treden. Op school zat ik in een groepje dat wekelijks samenkwam om een bezinning te houden. Maar ik had nooit echt het evangelie begrepen. Tot ik 16 17 jaar werd en ik vastliep. Dat was heel apart want het ging met mij heel goed. Ik was altijd goed gezind, had liefdevolle ouders, ook op school ging altijd alles perfect, maar ik begon na te denken over mijn toekomst. Ik had altijd de indruk dat het niet goed ging aflopen. Heel mijn leven zei ik, ik word regentes maar anderzijds kreeg ik plots ook veel twijfels. Wat als het onderwijs mij niet gelukkig maakt? Ook op vlak van trouwen was dit zo; als ik huw zal dit me dan ook gelukkig maken, maar langs de andere kant besefte ik ook ja niet trouwen maakt ook niet per se gelukkig. Steeds kwam ik op een splitsing uit en het liep in mijn ogen hoe dan ook verkeerd af. Ik denk nu dat ik toe hoop miste maar ik zag dat toen niet in. Mijn ouders probeerden me te helpen maar dat was enkel aan de buitenkant, zorgen dat ik terug functioneerde maar vanbinnen veranderde er niets. In de mis vroeg ik God: “Als jij het bent die mij roept waar ben je dan?”

Ben jij dan bewust op zoek gegaan naar God?

Ik ben toch regentaat gaan studeren. Ik combineerde wiskunde met fysica en godsdienst. Ik koos voor godsdienst omdat ik het zelf altijd een leuk vak vond in het middelbaar. De priester onderwijs ons het vak godsdienst in de hogeschool. Hij zei ons: “Als je niet elke dag bidt en in je Bijbel leest, kan je beter een andere richting kiezen.” Dat had ik nog nooit gehoord, ik had daar trouwens geen tijd voor. Maar ik nam mezelf voor om in de vakantie de Bijbel door te lezen en kwam tot Leviticus. Dit is absurd dacht ik toen. De ongerustheid nam wel toe, wat als de leerlingen mij vragen stellen en ik het antwoord niet weet. Bovendien zou diezelfde priester mijn lessen beoordelen. Ik besloot om over de middag Bijbelstudie te volgen. Na de eerste studie begreep ik er al niets meer van, toch ben ik elke week blijven gaan en op een bepaald moment begreep ik het evangelie helemaal en nam het ook voor mijzelf aan. Zo is er een grote verandering in mijn leven gekomen. Ik deed deze studie samen met twee andere studenten, het waren jongeren die Jezus echt kenden en dat sprak me aan. Op een bepaald moment kon ik zelf niet meer stoppen met bijbellezen, mijn vader werd boos op mij en zei zelfs:” je bent verliefd op die bijbel”, en dat was ook zo.

Ben je dan naar de katholieke kerk blijven gaan?

Jawel, vooral omdat ik toen niet wist van een evangelische kerk. De jongeren hadden tijdens de studie mij wel het evangelie uitgelegd en gaven mij een boekje dat ik als leidraad gebruikte om zo elke dag de Bijbel te lezen. Ik name deel aan allerlei christelijke kampen en studies. Op een van die kampen hoorde ik over een groepje christenen die regelmatig samenkwamen om de bijbel te lezen. Die Bijbelstudiegroep ging door in Tildonk en ik sloot me bij hen aan. Toen ging het door me heen, waarom zou ik naar een katholieke kerk blijven gaan naar waar ik niets geestelijks terugkrijg. Heel voorzichtig begon ik naar de diensten van Leuven te gaan. Dat heeft heel veel tegenstand bij mijn ouders veroorzaakt. Ze begrepen er niets van. Want ik was uiteraard hun hele opvoeding in vraagt aan het stellen. Het heeft jaren geduurd voor die relatie weer wat hersteld was.

Je ging toe als leerkracht aan de slag?

Ik kreeg een betrekking aangeboden om katholieke godsdienst te geven op een lagere school in het dorp waar ik woonde. Na een half jaar kwam de pastoor te weten dat ik naar de evangelische kerk ging en stelde mij voor de keuze; ofwel niet meer naar de kerk gaan of mijn werk verliezen. Op het einde van het jaar werd ik ontslagen. Ik deed vervolgens verschillende interims in het onderwijs. Met veel plezier trouwens. Maar de tijd tussenin wist ik nooit of ik nu een week, een maand of maanden zonder werk zou kunnen zitten. Zo begon ik te zoeken naar vrijwilligerswerk en kwam uiteindelijk terecht bij de BEZ, die zochten hulp bij hun boekhouding. Na een week daar had ik de vaste overtuiging op de juiste plek te zitten.

Maar je bleef er niet?

Ik deed heel veel administratief werk wat ik fijn vond maar ik miste het contact met de mensen. Het verlangen groeide om het evangelie in eigen land te verkondigen. Ook voortdurend op kantoor zitten was niet aan mij besteed, ik ben een mensenmens. Ik wist niets van gemeentewerking en ging als stagiaire aan de slag in Herentals. Gelijktijdig volgde ik deeltijds bijbelschool. In die tijd kwam in Herentals de visie om een gemeente in Westerlo te stichten. Dat was als alleenstaande niet evident, daar kwam ik achteraf pas achter.

Uiteindelijk kwam je in Brakel terecht, was je er vanaf de opstart al bij?

Inderdaad, twee of drie jaar voordat we officieel begonnen ben ik in Brakel gaan wonen. Ik maakte de aanloop naar de gemeentestichting vanaf het begin mee. Vooral dat laatste jaar was heel intensief, de gemeente van Geeraardsbergen, die de moederkerk was, werd voorbereid alsook de groep van gemeenteleden die naar Brakel meeging. En nu ben ik nog steeds betrokken bij de poststraat. Verder heb ik met Henk van Dorp, de voorganger van Geraardsbergen, wekelijkse vergaderingen. Sinds ik terug ben uit Zuid Afrika ben ik veel meer bezig met mentorschap en coaching van de verschillende onderdelen in de gemeente en het pastoraat. Ik kan goed beleidsmatig nadenken. Vroeger was ik bij alle evangelisatie-acties en werkgroepen betrokken, daar probeer ik mij nu meer uit terug te trekken. Beleidsmatig ben ik wel nog steeds nauw betrokken.

Hoe is het om van giften te leven?

Dat is niet evident, zeker op dit moment nu mijn vriendenkring verouderd en mensen letterlijk wegvallen. Ik heb ook de indruk dat er vanuit de evangelische gemeentes nog heel weinig zicht is op hetgeen wat een zendeling doet, de giften die ze geven zijn geen extra’s maar dienen voor ons om van te leven. Anderzijds ik heb ik het nooit echt moeilijk gevonden om van giften te leven, ik ben er ingerold zonder dat ik ooit eerder een vast inkomen had gehad. Misschien was ik daar wel naïef in, ik had zoiets van het komt wel en dat was ook meestal zo, God voorzag.

Hoe werkt gemeentestichtend werk in Vlaanderen tegenwoordig? Is hier de laatste jaren veel in veranderd?

Het gaat heel moeizaam. Nu zijn we blij als een of twee personen op een jaar aan de gemeente worden toegevoegd. Ik heb ook het idee dat het veel meer tijd inneemt voor wanneer mensen de stap durven te zetten dan vroeger. Hun vertrouwen winnen en die honger naar de Bijbel stimuleren gaat erg langzaam. In de tijd dat ik tot geloof kwam was de groep tussen de 20 en de 40 de meest toegankelijke groep. Men zegt dat dit de levensfase is waarin mensen de grootste veranderingen ondergaan. Ik heb de indruk dat veel gemeentes zoals Herentals zijn ontstaan met mensen uit die leeftijdsgroep en die zijn daar nog steeds. Maar nu lijkt de openheid in die leeftijdscategorie verdwenen, ik vermoed door drukte. De oudere mensen die vroeger absoluut niet openstonden voor het onze gemeente durven nu wel komen kijken en ook de jongeren. Daarom zijn wij veranderd van doelpubliek en richten ons niet meer op de middengroep maar op de leeftijdsgroep die hen vooraf gaat. We doen dit door speelpleindagen te organiseren, maar we raakten ze weer kwijt toen ze 12 werden. Toen hoorden we over Sportquest om de leeftijdsgroep te houden. En dat werkt. Nu houden we maandelijks een Sportquestreünie, met een ontspannend gedeelte en een ernstig gedeelte. Ook het contact met hun ouders groeit op die manier. Het gevolg is wel dat die middengroep in de gemeente ontbreekt. Na 13 jaar kennen de mensen ons eindelijk als evangelische christenen. In het begin liepen ze met een grote boog rond ons heen letterlijk maar nu is er meer toenadering. Ik ben ook geen stadsmens dus ik voel me hier als een visje in het water. Ik hou van de dorstmentaliteit waar iedereen alles van elkaar weet. Dat was in het begin moeilijk maar eenmaal je echt bekend staat draagt dat vruchten. 

Voel jij je zendeling?

Ik voel dat niet enkel ik ben dat. Ik voel mij geroepen voor eigen volk. Dat wij als land zullen terugkeren naar God mijn grootste verlangen. Daar wil ik mijn steentje toe bijdragen.

 

 








Nieuwsbrief