slide 1

                            

 

 

                                                                                                                                                                   WelkomOpDeWebsite 

 

                                                                                                                          

                                                                                                                                                                                            

 

 

               

                                                                  

 

slide 2

 

 

EenKoepelVoorOrganisaties

                                                                                 

 

                                                                                                                                                                                                              
 

 

                                

     

                      

                                                                                                                                    
 

slide 3

 

 

 

 

 

blauwenkerken              

 

 

 

               

slide 4

 

 

 

 

 

                                                                                                                      GebedsbijlageIntercomSAmen

 

 

   

 

 

 

      

                                                                                           

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              

slide 5

 

 

deelvandeontmoetingsdagenRoos

BUCH-DEFAUW, Kevin en Els

   
BUCH-DEFAUW, Kevin en Elsloupe
Mekelle
Ethiopië
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Logo Radio Website EAV

 

zendingsplatform logoKevin Buch (26/10/1978) en Els Defauw (10/09/1979)

Kevin en Els Buch brengen het grootste deel van hun tijd door in Mek’ele, in het Noorden van Ethiopië. Behalve het aantal inwoners heeft die plaats weinig gemeen met de stad waar ze oorspronkelijk vandaan komen: Gent. Hoe komt in Vlaams gezin in Afrika terecht? Het feit dat een van hun kinderen van daar afkomstig is, heeft er al veel mee te maken.

Kevin: "Als koppel hadden we al lang het plan om een kind te adopteren. Door allerlei omstandigheden werd dat een jongentje uit Ethiopië. In het kader van de adoptie moesten we 

hem daar gaan ophalen. In die maand hebben we ons hart daar verloren en waren we er van overtuigd dat we er nog zouden terugkomen – voor korte of lange termijn. Een goed jaar later was het zover: in 2012 maakten we via het Evangelisch JeugdVerbond een soort zendingsreis met 10 jongeren. We bezochten een aantal plaatsen en hebben er het een en ander voor de jongeren gedaan: spelletjes gespeeld, onderwijs gegeven. We zijn er een maand extra gebleven om te ontdekken of een verblijf op langere termijn iets voor ons zou zijn. Het jeugdcentrum in Mek’ele sprak ons aan en terug in België zijn we met Tearfund gaan spreken”.

Kevin werd geboren in Antwerpen, maar heeft verschillende streken in Vlaanderen goed leren kennen, aangezien zijn ouders regelmatig verhuisden. Zijn stiefvader was betrokken bij ontwikkelingswerk en misschien verklaart dat Kevins belangstelling voor arme landen. En wat geloof betreft: van in zijn jonge jaren ging hij met zijn moeder mee naar de Evangelische Kerk in Antwerpen-Berchem. Later raakte hij betrokken bij het EJV en op een animatorscursus leerde hij zijn vrouw Els kennen. Zij hoorde bij de kerk van Deinze.

Net als Kevin had Els bijzondere belangstelling voor het adopteren van een kind. Els: “Eigenlijk, adoptie is iets waar ik als kind altijd mee bezig ben geweest. Ik kan niet precies aanwijzen hoe dat gekomen is, maar ik denk dat God dit gewoon in mijn hart gelegd heeft. Dat ik een kind een thuis wou geven, dat was een groot verlangen van mij en toen ik een relatie met Kevin kreeg, heb ik dat ook gedeeld. En uiteindelijk is Moshe dan in ons leven gekomen”. Kevin: “Els was bezig met een thesis over adoptie en ik hielp haar daarbij. Ze deed stage in een adoptiedienst en in die periode groeide ook bij mij de interesse. We hebben er allebei voor gekozen en het is verrijkend om een kind te adopteren. Zelf een kind krijgen, zoals bij onze Jotan, is natuurlijk ook iets bijzonders, maar de beide manieren zijn mogelijk om je gezin uit te breiden”.

Jongerenwerk is ook iets wat Kevin en Els al lang heeft bezig gehouden. Dat ze elkaar hebben ontmoet op een animatorscursus, kun je dan ook geen toeval noemen. Ook als koppel hebben ze er bewust voor gekozen  om iets voor jongeren te betekenen. Kevin: “We zijn begonnen als leiders in tienerkampen en later hebben we de verantwoordelijkheid genomen om een volledig kamp te organiseren, een EJV-tienerkamp. In een latere fase kwam ik ook in het bestuur van het EJV. Maar van opleiding ben ik klinisch psycholoog. Ik heb nooit als zodanig gewerkt – ik was een tijdlang ambtenaar op de Rijksdienst voor Pensioenen – maar ik gebruik nu mijn studies in alle aspecten van mijn taak. Dat houdt dan conflictmanagement in, maar ook jongeren helpen bij de vragen waar ze voor komen te staan”.

Na heel wat jeugdwerk in Vlaanderen kozen Kevin en Els ervoor iets te gaan betekenen voor jongeren in Ethiopië. Een keuze die ze wellicht nooit gemaakt zouden hebben als ze er niet van overtuigd waren dat God hen daartoe geroepen had. Els: “Zonder God zou ik daar niet naar toe gaan. Ik kan ontwikkelingswerk doen en ergens een verschil maken, nu, op korte termijn, maar ik wil ook graag een verschil maken op lange termijn. Ik heb een passie voor mensen, dat ze God mogen leren kennen. Als ze Hem ontdekken en echt een relatie met Hem aangaan en een diepgang in hun leven kunnen ervaren, dan hebben we ook een verschil gemaakt op lange termijn. Mocht het alleen ontwikkelingswerk zijn, dan betwijfel ik of ik dat zou blijven doen”.

Een missie opnemen in een ver land is niet altijd eenvoudig. Het vraagt heel wat aanpassingen. “Het eerste jaar hebben we vooral besteed aan de cultuur leren kennen”, legt Kevin uit. “Maar aan de andere kant, in alle culturen heb je ergens ook wel gemeenschappelijke waarden en normen. Een conflict probeer je op te lossen, of het nu Ethiopië is of in België. Natuurlijk gaat het op een andere manier – wij moeten niet zeggen hoe ze dat moeten doen – maar je gaat wel met de jongeren praten. Dus niet de Belgische of de Westerse cultuur opleggen, maar samen dingen gaan ontdekken. We zijn ook intensief bezig met het bewust maken van wat een gezonde familie is. Dat betekent ook proberen huiselijk geweld te voorkomen. Soms gaan we daarbij wel tegen de cultuur in, als het gaat over de rol van de vrouw en de rol van de man. Dat de man gaat werken en de vrouw thuis blijft, daar is op zich niets mis mee, maar huiselijk geweld daarentegen valt nooit goed te praten”.

Wat voor land is Ethiopië eigenlijk?
Kevin: “Het is een land van veel tegenstellingen. In de eerste plaats geografisch. Je hebt hoogtes en laagtes. Op de hoogtes is het zeer vochtig tijdens bepaalde periodes, het regenseizoen dus. In de laagtes is het constant droog, echt de woestijnbeelden zoals we die hier kennen. Wat temperatuur betreft is het - buiten het regenseizoen - tussen de 26 en de 30 graden. Economisch gezien is er een enorme groei, maar niet iedereen profiteert daar van. Er is een rijke elite, maar er zijn ook nog veel arme mensen. En ook hier worden de tegenstellingen steeds groter”.

Ethiopië kent een sterke christelijke invloed, de orthodoxe kerk is er erg belangrijk. Je zou dus verwachten dat de christelijke waarden en normen goed doorgedrongen zijn. Dat is echter niet altijd zo. Als je bijvoorbeeld de statistieken bekijkt, dan zie je dat de leeftijd waarop jongeren de eerste seksuele betrekkingen hebben – in veel Afrikaanse landen is dat op 14 of 15 jaar – er laag ligt, zo rond het 13de of 14de levensjaar. Is het dan geen onmogelijke taak om aan de jongeren uit te leggen dat ze geen seks zouden moeten hebben voor het huwelijk? Kevin: “Wij zeggen onze mening, maar ze maken zelf hun keuze. We zijn er wel om hen raad te geven. Ik zeg dus niet zomaar dat God wil dat je wacht tot het huwelijk, maar ik wil wel tonen wat de voordelen zijn om dat te doen. Waarom laat de Bijbel zien dat je best wacht tot je de juiste partner gevonden hebt? Om je te beschermen tegen emotionele kwetsuren doordat je verschillende partners achter elkaar hebt. Wat ze daar mee doen, is dus inderdaad hun keuze en als ze daarin niet naar ons luisteren, is dat op zich geen reden om te zeggen: jullie mogen niet meer komen”.

Hoewel er een sterke christelijke invloed is in Ethiopië, vinden Kevin en Els het toch belangrijk om er ook het evangelie te brengen. “Ze geloven in God, in de Bijbel, in de Schepper van hemel en aarde. Maar daarmee hebben ze nog geen persoonlijk relatie met Christus. Een relatie wil zeggen dat je dagelijks Zijn Woord wil lezen, dat je wilt leven zoals God het van je verlangt. Er is dan ook het besef dat God je graag ziet”.

Wat is eigenlijk dat jeugdcentrum waar jullie bij betrokken zijn?
“Dat is 12 of 13 jaar geleden opgestart door een team van Amerikanen. Het is een project dat gebouwd is op overheidsgrond. Er is een grote hal, met faciliteiten voor basketbal en volleybal. Maar het is niet alleen sport: er wordt ook Engelse les gegeven, computerles en gezondheidstraining. Er is een bibliotheek. Er werken nog altijd twee Amerikaanse koppels in het project, maar ze hadden niemand die iets rond gezondheidszorg kon doen. Denk dan aan educatie rond geboortebeperking of seksueel overdraagbare ziekten. Daarom hebben ze ons gevraagd om er te komen werken”.

Kevin en Els zijn uitgezonden via Tearfund: Kevin is vrijwilliger, Els staat officieel geboekt als ‘missionaris’ en is in dienst van de Vlaamse NGO. Kevin: “Na de eerste twee maanden in Ethiopië hebben we gezegd: we willen hier mee doorgaan. We hebben dan contact met Tearfund opgenomen. Daarop volgde de hele sollicitatieprocedure en ook een psychologisch onderzoek. De hele procedure heeft ongeveer een jaar geduurd en toen konden we eindelijk vertrekken”.

Waarom is die procedure zo uitgebreid? Is een stevige dosis enthousiasme niet voldoende om zendeling te worden?
“Ze willen niet zomaar iemand sturen. Als je daar naar toe gaat heeft dat een grote impact op heel wat vlakken. Hoe organiseer je daar je gezinsleven, hoe zit het met het onderwijs voor de kinderen? Je moet beseffen dar je helemaal afgesloten zit van de buitenwereld. Je familie en je vrienden gaan niet mee naar Ethiopië en je komt terecht in een andere cultuur. Dat zijn allemaal zaken waarop je je in dat jaar op voorbereidt”

Zijn jullie nu ontwikkelingswerkers of zendelingen? “We zijn in de eerste plaats ontwikkelingswerkers. Maar we zijn christelijke ontwikkelingswerkers en geloof komt daarom voor alles. Voor de kerken zijn we dus vooral zendelingen. Dus doen we ontwikkelingswerk, maar spreken we ook over onze waarden en normen, over onze overtuiging. In onze vrije tijd zijn we bezig met Bijbelprogramma’s en dergelijke".

Mensen die in het buitenland werken, krijgen van hun werkgever dikwijls een grote premie. Hoe zit dat bij jullie?
Kevin: “Wij werken niet voor een grote NGO zoals het Rode Kruis. Tearfund ondersteunt ons heel goed op administratief en logistiek vlak, maar we moeten wel zelf instaan voor onze fondswerving. We krijgen een minimumloon, maar daar moeten wel giften van kerken of van vrienden of familie tegenover staan. Als we in België zijn, gaan we regelmatig presentaties geven in kerken en scholen. Natuurlijk, er zijn veel zendelingen die geld nodig hebben en de vijver waar we in kunnen vissen, is maar klein. Het is niet altijd gemakkelijk om rond te komen. Kerken maken keuzes en ondersteunen vaak al andere zendelingen. Toch ben ik blij met de kansen die we hebben om ons project voor te stellen”.

Is de Ethiopische overheid blij met mensen zoals jullie? “De overheid wil alleen maar mensen toelaten die een bepaalde expertise hebben. Het is niet gemakkelijk om een werkvergunning te krijgen. De regering zal die niet geven aan iemand die aannemer wil worden, huizen wil bouwen. Er zijn immers genoeg aannemers ter plaatse. Zelfs als je huisarts wil worden, zal de kans dat je geaccepteerd wordt vrij klein zijn. Maar als een specialist bent, lukt het waarschijnlijk wel”.

Wat zijn jullie doelen voor de komende jaren?
“We gaan ons focussen op een project waar we zes jongens en zes meisjes intensief begeleiden. Ze krijgen Engelse les, computerles, maar ook gezondheidseducatie. En we bieden ze persoonlijke begeleiding aan, door te spreken over hun problemen, hoe het op school gaat, enzovoorts. Het is een mentorprogramma”.

Wanneer is jullie doel bereikt?
Kevin: “We zijn bezig met Ethiopische mensen op te leiden om ons werk te kunnen doen. Als wij zien dat ook mensen ter plaatse dit werk aankunnen, dan geeft ons dat veel voldoening. Maar anderzijds hopen we ook dat jongeren echt kiezen om Jezus te volgen, dat ze hun leven aan God geven. Maar onze taak is pas gedaan als het echt duidelijk is dat het onze plaats niet meer is. Hoe dat duidelijk gaat worden, weten we nu nog niet en momenteel hebben we ook niet het gevoel dat we moeten stoppen”.
Els: “Ik denk dat we ons doel ook bereikt hebben als de jongeren kennis hebben over hoe ze gezond kunnen leven, als we hen vooruit hebben geholpen bij het vinden van een job, als ze mogelijkheden hebben om uit de armoede te geraken. En natuurlijk verlang ik er naar dat jongeren God leren kennen”.

Meer info over Kevin en Els is te verkrijgen via Tearfund. Je kunt ze ook contacteren op het emailadres: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

 








Nieuwsbrief